Po odzyskaniu niepodległości społeczeństwo pragnęło godnie uczcić pamięć powstańców. Nie powstał jednak w stolicy Wielkopolski żaden pomnik. Ocenia się, że było to efektem braku zainteresowania władz centralnych II Rzeczpospolitej (ukierunkowanie na Wschód polityki Piłsudskiego).
W 1961 roku powstał Społeczny Komitet Budowy Pomnika. Patronat objął marszałek Polski, Marian Spychalski. Pod budowę wybrano miejsce na zbiegu ulic: Wierzbięcice i Królowej Jadwigi (dawniej ul. Gwardii Ludowej).
W wyniku konkursu na projekt pomnika wpłynęło 51 prac, jednak konkurs nie został rozstrzygnięty, nie przyznano pierwszej nagrody. Zaprojektowanie pomnika zlecono, w 1963 roku, Alfredowi Wiśniewskiemu.
Akt erekcyjny wmurowano 27 grudnia 1963 roku a odsłonięcie nastąpiło 19 września 1965 roku. Dokonał tego marszałek Spychalski.
Centralną część pomnika tworzy 17 metrowej wysokości obelisk z płaskorzeźbami, pokazujących zmagania Wielkopolan zaborcą. Umieszczono tu symbol Wielkopolski - orła z pieczęci księcia wielkopolskiego i króla Polski – Przemysła II.
Inne płaskorzeźby przedstawiają strajk dzieci wrzesińskich w 1901r., Marcina Kasprzaka, Michała Drzymałę i jego słynny wóz, Franciszka Ratajczaka
Obok obelisku umieszczono postacie Powstańców Wielkopolskich – szeregowca i oficera.

Kronika Miasta Poznania 2/2001