Nagrobek Arnoszta z Pardubic jest niezwykłym przykładem gotyckiej sztuki rzeźbiarskiej XIV wieku. Większość autorów kojarzy to dzieło z hutą kamienicką  Petra Parlera w Pradze . Nagrobek wykonany jest z opoky i osadzony jest na marmurowym grobowcu. Nagrobek w przeszłości kilkakrotnie ulegał poważnym zniszczeniom w wyniku najazdów husytów i pożaru kościoła, dlatego zachował się w stanie niekompletnym. Część figuralna została rozbita na kilka części, a fragmenty były swobodnie rozłożone na grobie, co w przeszłości doprowadziło do utraty wielu cennych części rzeźby. Podczas renowacji która przebiegala w  w latach 2016-17, konserwatorzy przeprowadzili szczegółowe oględziny, rozebrali i zabezpieczyli fragmenty części figuratywnej nagrobka. Ostatecznie nagrobek trzeba było całkowicie rozebrać i ponownie złożyć w nowym, bardziej reprezentacyjnym miejscu, gdyż w trakcie prac okazało się, że podczas przeprowadzki pod koniec XIX wieku cały nagrobek został skrócony i nieprawidłowo zmontowany. Po umieszczeniu części figuratywnej nagrobka na tumbie udało się ustalić położenie kilku stosunkowo dużych fragmentów, które przez kilka wieków oddzielały się od tułowia lub uznawano je za zaginione. Dzięki temu ogólna kompozycja i obróbka rzeźbiarska tego klejnotu sztuki gotyckiej jest znacznie bardziej czytelna. tumba była oryginalnie znacznie dłuższa i wskazane byłoby jej rozebranie, dołożenie do pierwotnego rozmiaru i zmontowanie na nowym fundamencie. Grobowiec pozostaje tam, gdzie został przeniesiony w XIX wieku, ale obecnie został przekształcony w miejsce, gdzie kiedyś znajdowały się ławki i jest bardziej dostępny. Same szczątki Arnoszta z Pardubic znajdują się prawdopodobnie w żelaznej skrzyni w innej części kościoła. Dokumentalne dowody na ich zachowanie odkrył pardubicki historyk František Šebek.

Renowacjia przebiegala w wspópracy pomiędzy Wydziałem Restauracji w Litomyślu, Uniwersytetem Wrocławskim, parafią rzymskokatolicką Kłodsko i Dolnośląskim Urzędem Marszałkowskim.