Jedna z niewielu kopalni w tym rejonie których okres największej eksploatacji miał miejsce w latach 50/70 tych XX wieku. Dziś pozostały tylko gruzy i wspomnienia oraz urocza droga prowadząca zakrętami przez piękny las. Sama kopalnia jako podziemna powstała w latach 1937-1939 w ramach planu organizacji Centralnego Okręgu Przemysłowego. Funkcjonowała też podczas okupacji do 1942. Po wojnie wznowiono eksploatacje. Kopalnia posiadała szyb centralny o głębokości 70 metrów obsługujący złoże o powierzchni 1 kilometra kwadratowego i kilka szybów wentylacyjnych. Złoże eksploatowano systemem ścianowym w kierunku od granic złoża do do szybu, przy długości ścian 50-70 m. Jakość rudy tu wydobywanej była niska i kształtowała się w 24% zawartości Fe.