Cerkiew parafialna p.w. św. Męczennicy Paraskiewii z roku 1907 (obecnie Sanktuarium Matki Bożej Pięknej Miłości) została wzniesiona na miejscu poprzedniej drewnianej cerkwi z końca XVIII w., powstałej z fundacji cesarzowej Marii Teresy. Po II wojnie światowej cerkiew stała opuszczona.

Wierni rzymskokatoliccy należeli początkowo do parafii Wołkowyja. W roku 1908 staraniem miejscowego dworu Cieślińskich wybudowano w Polańczyku małą kaplicę pod wezwaniem Najświętszej Maryi Panny Królowej Polski, w której księża z Wołkowyi odprawiali Mszę Św. raz w miesiącu. Kiedy jednak kaplica okazała się za mała, w roku 1948 zdecydowano się zaadoptować na potrzeby Kościoła opuszczoną wówczas cerkiew. Na prośbę miejscowej ludności ks. bp Franciszek Barda utworzył w Polańczyku parafię rzymskokatolicką, a jej pierwszym proboszczem został ks. Franciszek Stopa. Przeniósł on z Łopienki do Polańczyka cudowną ikonę Matki Bożej Łopieńskiej oraz główny ołtarz. Ikona Matki Bożej Łopieńskiej znajduje się w Polańczyku do dziś, zaś w Łopience jest jej kopia. Prof. W. Kunz z Krakowa w roku 1970 wykonał w Kościele polichromię i stacje Drogi Krzyżowej. Tego samego roku odnowiono barokowy ołtarz pochodzący z XVIII w. (adimatys).