Lata 1920-1933 , "Na poboczu drogi, w pobliżu pałacu hrabiego Pilati, stoi granitowy pręgierz pięciometrowej wysokości(...). Na szczycie metalowa chorągiewka wiatrowa z datą 1712 r." (Die Grafschaft Glatz 1913). "Ten imponujący wiejski pręgierz, znajdujący się w doskonałym stanie, został w latach powojennych obalony, a jego części poniewierały się w rowie. Kolumna pręgierza została w okresie późniejszym użyta do budowy kładki przez miejscowego rolnika". (Józef Milka, Pręgierze, 1991). P. Milka przewiózł zabytkowa głowicę do Muzeum Architektury do W-wia. Na miejscu pozostał jedynie piaskowcowy fundament.