Kamień na budowę kościoła pochodził prawdopodobnie z rozebranego zamku. Kościół został wybudowany w stylu barokowym: wysoka wieża, trzynawowy, posiada dwie ośmioboczne kaplice, w których ciekawym elementem są piękne gzymsy. Między kaplicami a prezbiterium wybudowano dwie jednakowe przybudówki. W jednej z nich znajdował się skarbiec, a w drugiej zakrystia. Kościół i kaplice były pokryte miedzianą blachą. W murze kościoła znajdują się dwie bramy prowadzące na teren świątyni oraz stacje Męki Pańskiej. Budowla kościoła jest mocno rozczłonkowana, światłocieniowa. Posiada też zaokrąglone naroże. Główne wejście do świątyni wiedzie przez kruchtę w dolnej części wieży. W portalu umieszczono malowidło z herbem Pomian Grabieńskich oraz napis fundacyjny z 1713 roku. W książce ks. Władysława Gwoździckiego pt. „Dzieje miasteczka i parafii Czudec” znajdujemy informację, że w kościele w 1795 było 13 ołtarzy. Ołtarz Wielki- Św. Trójcy, ołtarze św. Tekli, św. Barbary umieszczone między balaskami a ołtarzem. Przy końcu prezbiterium widniały dwa ołtarze ze starego kościoła: św. Zofii po prawej, a św. Anny po lewej stronie. W kaplicach bocznych były umieszczone ołtarze w jednej- Matki Bożej Łaskawej i św. Jana Nepomucena, a w drugiej- ołtarz Zbawiciela z rzeźbą Chrystusa na krzyżu, Matki Bożej Bolesnej ze starego kościoła oraz św. Teresy z Awilla po stronie prawej, a św. Franciszka z Asyżu i św. Piotra po lewej. Ołtarze za tło miały malowane filary i fragmenty ołtarzowe, do nich przystawiano stoły (menzy), całość sprawiała wrażenie pełnego ołtarza. Filary ozdobione były postaciami apostołów, a prezbiterium scenami kompozycyjnymi. W kościele znajdował się drewniany chór z organami. Posadzka wyłożona była dużymi kwadratowymi kamieniami. Pod nawą główną i pod kaplicami znajdowały się sklepione piwnice. Piwnica pod Wielkim Ołtarzem spełniała rolę grobowca dla kapłanów, zaś pod kaplicą Matki Bożej Łaskawej dla rodziny fundatora. Pozostałe piwnice przeznaczone były dla pozostałych mieszczan i szlachty.

Obecne wyposażenie kościoła stanowią ołtarze z XVIII w. przebudowane i uzupełnione w XIX w.

W środkowym polu ołtarza głównego znajduje się Matka Boska z Dzieciątkiem tak zwana Łaskawa, w lewym, bocznym ołtarzu widnieje postać św. Anny Samotrzeć. W ołtarzu w części północnej kościoła- Matka Boska Niepokalanie Poczęta. Ponadto marmurowa chrzcielnica. Dla zwiedzających udostępniono także podziemia kościelne.

Podziemia- katakumby (nazwane „Małym Wawelem”) składają się z dwóch korytarzy łączących trzy sklepione krypty. Schody wejściowe z tzw. Starej Zakrystii (4m) i korytarz (3m). Ciąg poprzeczny ma długość 14m, a drugi wiodący pod ołtarz główny 11m. Ciąg korytarzy wykonano w 2000 roku. Krypta pod ołtarzem głównym była przeznaczona na grobowiec kapłanów, natomiast pod kaplicą Matki Bożej Różańcowej dla fundatorów- w niej znajdują się obecnie doczesne szczątki Teresy i Józefa Grabieńskich oraz ich osiemnastoletniej córki Anny. Reszta zaś podziemia służyła za miejsce pochówku wybitniejszej części szlachty. W podziemiach widać fragmenty starych murów, oraz dokładnie wykonane sklepienia. Widać też kamienie pochodzące z dawnego zamku. W czasie obecnego remontu podziemi znalezione szczątki ludzkie zostały zgromadzone i zamurowane w jednym miejscu.



Tekst z