Stojący pośrodku Rynku obiekt jest jedynym w Polsce ratuszem drewnianym. Najstarsza wiadomość o istnieniu ratusza pochodzi z 1647 r. Obiekt ten, również prawdopodobnie drewniany, został zniszczony w czasie pożarów miasta w latach 1658 i 1710. Obecny budynek powstał w 1743 r. Przekształcony w 1879 r.; obniżono wówczas wieżę, zlikwidowano zegar, rozebrano otaczające budynek galerie podcieniowe. Restaurowany w 1899 r. oraz w latach 1991-94.
Jest budynkiem konstrukcji zrębowej, dwukondygnacyjnym, wzniesionym na planie prostokąta. Przykryty dachem czterospadowym krytym gontami, tworzącym z trzech stron podcienia wsparte na drewnianych słupach. Na środku kalenicy czworoboczna wieżyczka o ścianach pokrytych gontami, zwieńczona blaszanym hełmem z chorągiewką, na której data „1743” – rok wybudowania ratusza. Ściany otynkowane. Do wejścia znajdującego się na piętrze prowadzą lustrzane schody. Na belce nad drzwiami wyryty jest napis inskrypcyjny „ANNO DOM. 1743...”
Zachował się czytelny układ wnętrz, m.in. z pokojem burmistrza i salą posiedzeń rady miejskiej na piętrze. Podczas ostatniego remontu wyeksponowano zrąb ścian, ciesielskie obramienia otworów oraz profilowane stropy belkowe.
W budynku mieści się Muzeum Regionalne Ziemi Sulmierzyckiej.

Za: