Jezioro Klimkowskie (Klimkówka) – zbiornik zaporowy utworzony na rzece Ropie w 1994 roku w pobliżu miejscowości Klimkówka, Łosie i Uście Gorlickie w powiecie gorlickim. Woda zretencjonowana w zbiorniku jest wykorzystywana do celów energetycznych. Poza funkcjami przyrodniczymi i krajobrazowymi zbiornik posiada również znaczenie przeciwpowodziowe, turystyczno-rekreacyjne oraz jest źródłem wody pitnej i przemysłowej dla Gorlic i Jasła.

Pojemność zbiornika wynosi 42,59 mln m³ (w tym pojemność powodziowa latem 8 mln m³, zimą 6,45 mln m³), około 300-800 metrów szerokości, 306 ha powierzchni, 6,5 km długości, głębokość do 31 m (średnia 13 m). Wysokość zapory wynosi 37 m, zaś jej rozpiętość 210 m. Przy zaporze mieści się mała, szczytowa elektrownia o mocy 1,1 MW. Osadzone wśród Beskidu Gorlickiego, współgra z otaczającymi je lasami.

Budowę zapory rozpoczęto w latach 70. XX wieku. Zapora wodna przegrodziła dolinę w najwęższym miejscu, w którym rzeka Ropa przebija się między szczytami Kiczera-Żdżar (610 m n.p.m., na zachodzie) i Ubocz (623 m n.p.m., na wschodzie), należących do tzw. Pienin Gorlickich. Zalew ciągnie się na długości ponad 5 km, z cofką dochodzącą pod Uście Gorlickie. Linia brzegowa jest dość urozmaicona, wzdłuż brzegu znajduje się szereg małych zatoczek. Brzegi północno-wschodnie są strome, w większości zalesione, natomiast południowo-zachodnie – niskie i łatwo dostępne z szosy z Gorlic do Uścia Gorlickiego.

Wody spiętrzonego jeziora zalały całość terenu zabudowanego dawnej wsi Klimkówka oraz dawną drogę z Ropy do Uścia Gorlickiego. Nowa szosa została poprowadzona po lewym brzegu doliny, wysoko ponad taflą wody.

Powstanie zalewu w Klimkówce wiąże się z nowymi funkcjami turystyczno – rekreacyjnymi terenów wokół jeziora oraz całego Beskidu Niskiego. Wybrzeże pomiędzy szosą a jeziorem jest stopniowo zagospodarowywane, niestety, dość chaotycznie. Na cyplu położonym ok. 1 km od zapory znajduje się ośrodek wypoczynkowy z przystanią, wypożyczalnią sprzętu wodnego (jezioro jest strefą ciszy: używanie sprzętu motorowodnego jest zabronione), kąpieliskiem i obiektami gastronomicznymi. Tam również posterunek WOPR i policji wodnej. wikipedia (fantom)

Zapora ziemna, sypana z materiałów miejscowych z uszczelnieniem centralnym w postaci rdzenia glinianego usytuowanego nad galerią zastrzykowo-kontrolną i przesłoną cementacyjną jednorzędową. Długość zapory w koronie wynosi 210 m, wysokość korpusu 33 m. Skarpa odwodna o nachyleniu 1:2,5 ubezpieczona jest płytami betonowymi, skarpa odpowietrzna o nachyleniu 1:2,2 ubezpieczona jest trawą. Szerokość zapory w koronie wynosi 8,90 m.
Urządzenia przelewowo-upustowe
Spust denny o konstrukcji żelbetowej, składa się z dwóch przewodów o wymiarach 3,2 m x 3,2 m o długości 154 m z komorą wlotową chronioną kratami za wypadem wspólnym dla wypadu przelewu. Zamknięcia stanowią podwójne zasuwy stalowe o napędzie mechanicznym. Przy każdym przewodzie spustu znajdują się odgałęzienia w postaci rurociągu stalowego o średnicy 0,8 m przeznaczone do przepuszczania wody biologicznej.
Przelew powierzchniowy składa się z dwuprzęsłowego jazu żelbetowego o świetle 2 x 7,50 m zamykanego stalowymi klapami o wysokości 3,0 m z napędem mechanicznym oraz bystrza o szerokości 15 m i spadku podłużnym 40% zakończonego wypadem. Nad przelewem znajduje się ciąg komunikacyjny, na prawym przyczółku usytuowany jest budynek sterowni.
Przepustowość urządzeń przy MaxPP wynosi Q = 438 m3/s