Po wielkim pożarze Pszczyny z roku 1748, właścicielem działki u zbiegu rynku i ul. Piastowskiej (dawna Polnische Gasse) był Valentin Besky, który otrzymał z magistratu 300 talarów tzw. wsparcia pożarowego. Zobowiązał się ona w tym miejscu odbudować dom murowany o dwóch kondygnacjach, pokryty dachówką. W spisach obywateli, którzy w roku 1765 nie ukończyli jeszcze odbudowy, jako właściciele budynku na ulicy Piastowskiej 2 widnieje Gottfried Hammer. W roku 1779 kamienicę za 1000 talarów kupił introligator Johann Ernst Weichert, który sprzedał budynek w roku 1796 wraz ze stajnią na 20 koni z wjazdem od strony rynku i pole o powierzchni 24 grzęd za 2255 florenów restauratorowi Johanowi Friedrichowi Seidel. Ten właściciel otworzył w budynku pierwszy zajazd pod nazwą „Zum Tann Hirsch” (Pod Jodłowym Jeleniem). Wynajmowano w nim pokoje na doby, godziny i miejsca do spania.
Był to okres gdy w centrum Pszczyny funkcjonowały trzy zajazdy. Jak podaje Joanna Strońska-Przybyła z porównania cenników tych lokali wynika, że pokoje, jedzenie i alkohol w zajeździe „Pod Jodłowym Jeleniem” były tańsze niż w zajeździe „Pod Białym Łabędziem”, który znajdował się naprzeciw (dziś Pszczyńskie Centrum Kultury przy ulicy Piastowskiej 1), lecz były droższe niż w zajeździe „Pod Złotym Słońcem” za Bramą Polską, należącym do Israela Stainera.
W latach 1852-1899 właścicielem kamienicy był restaurator z Pszczyny Heinrich Toth, wyznania mojżeszowego, którego żoną była wdowa po Johannie Steinerze (właścicielu zajazdu „Pod Złotym Słońcem”), Jenny z domu Frey. W roku 1899 dom otrzymała w spadku ich córka Sophie, która wyszła za mąż za Heimanna Cohna z Hohenlohe Hütte (dzielnica Katowic – Wełnowiec). W roku 1900 dokonali oni przebudowy kamienicy. W ten sposób powstał nowy dom mieszkalny i restauracja. Cohn w miejscowej gazecie „Anzeiger für den Kreis Pless” zamieścił on iformację o nowym otwarciu restauracji w dniu 19 maja 1900 r.
W roku 1910 właścicielem kamienicy została Marta Danecki z domu Frystacki, żona kupca Hieronina Daneckiego.
Kamienica narożna u zbiegu rynku i ulicy Piastowskiej do roku 1926 sąsiadowała bezpośrednio z kamienicą w której znajdowała się apteka „Pod Murzynem”. W roku 1926 ówczesny właściciel nieruchomości Bank Przemysłowców z Poznania, dokonał podziału nieruchomości, w wyniku którego sprzedał miastu część narożną. Na parterze w dzierżawionym od miasta lokalu powstała „Kawiarnia Miejska”, lokal pierwszej kategorii, której klientami byli przede wszystkim przedstawiciele stanu średniego. W okresie międzywojennym dzierżawcami kawiarni byli m. in. Jan Mucek ze Starej Wsi i Leon Wełna z Niwki w powiecie będzińskim. Na piętrze w budynku tym swą siedzibę miało także Katolickie Towarzystwo Polek. W drugiej części budynku Hieronim Danecki prowadził sklep z towarami kolonialnymi i sprzedaż alkoholi i słodyczy. Hieronim Danecki był m. in. honorowym radcą sierot, prezesem Bractwa Kurkowego, radnym, członkiem rady nadzorczej Spółdzielni Elektrycznej w Pszczynie, a także członkiem komisji rewizyjnej w Komunalnej Kasie Oszczędności Powiatu Pszczyńskiego.

Po wojnie na parterze kamienicy mieściła się Gospoda Spółdzielcza, później przez lata restauracja "Piastowska", a od września 2001 r. funkcjonował tu Bank Zachodni WBK S.A., przejęty w roku 2018 przez Santander Bank Polska S.A., którego logo figuruje obecnie na elewacji.

(na podstawie opracowania p. Joanny Strońskiej-Przybyła, pracownika Archiwum Państwowego w Katowicach, oddział w Pszczynie publikowanego w książce "Z dziejów pszczyńskich kamienic i ich mieszkańców 1748-1939) - za jej zgodę na użycie serdecznie dziękuję)