Dzieje parafii i kościoła pw. św. Stanisława Kostki



1920 – Utworzył się komitet w celu powitania Polaków wracających z wojny bolszewickiej. Dla poległych w pierwszej wojnie światowej bohaterów postanowiono wystawić pomnik na placu gminnym obok kaplicy pogrzebowej przy ul. Długiej – obecnie Winiarska 52.

6 maja 1923 – Ks. proboszcz parafii św. Wojciecha – do której Winiary wówczas należały – poświęcił pomnik i odprawił w kaplicy pogrzebowej pierwszą Mszę św.

27 czerwca 1923 – Uchwałą Rady Gminnej przeznaczono kaplice do odprawiania stałych nabożeństw. Duszpasterzował w niej ks. Witold Żuchowski – kapelan przy klasztorze Sióstr Pasterek i wikariusz parafii św. Wojciecha. Inicjatorem nadania tej kaplicy imienia św. Stanisława Kostki był ks. Jan Pawłowski, urodzony na Winiarach – działający na emigracji.

4 sierpnia 1923 – Arcybiskup Gnieźnieński i Poznański Edmund kard. Dalbor Prymas Polski – wydał dekret ustanawiający Kaplicę Publiczną na Winiarach z przywilejami i prawami m.in. posiadania chrzcielnicy i nadał wezwanie św. Stanisława Kostki.

15 września 1923 – Bp Stanisław Łukomski sufragan poznański dokonał poświęcenia kaplicy. Nabożeństwa odprawiał w niej nadal ks. Witold Żuchowski.

1 stycznia 1925 – Winiary zostały wcielone do stołecznego miasta Poznania.

8 grudnia 1927 – Zawiązał się Komitet Budowy Kościoła na Winiarach, pod protektoratem Augusta kard. Hlonda Prymasa Polski. Przewodniczącym został ks. Narcyz Putz – proboszcz parafii św. Wojciecha.

1 lipca 1928 – Władza Duchowna utworzyła samodzielną parafię pod wezwaniem św. Stanisława Kostki, obejmującą Winiary i wieś Piątkowo. Na pierwszego administratora powołano ks. Witolda Żuchowskiego. (Rządził parafią od 4 sierpnia 1928 do 31 lipca 1931).