Kościół filialny Wniebowstąpienia Pańskiego wzniesiony został jako ewangelicki. Pierwotny, drewniany dom modlitw powstał w 1742 r. Prawdopodobnie w II poł. XVIII w. (według części autorów dopiero w 1832 r.) wzniesiono obecny, murowany, który przebudowano w 1832 r. Jest to budowla 7 – przęsłowa, założona na wydłużonym prostokącie, o narożach ściętych w skrajnych przęsłach, bezwieżowy, nakryty dachem dwuspadowym (na krańcach wielopołaciowym). Wewnątrz drewniane empory. Kościół był remontowany w po 1972 r.
Wyposażenie pochodzi w większości z końca XVIII w. : drewniany, polichromowany ołtarz, ambona, obudowa organów oraz krzyż.

(opis pochodzi z SGTS, tom 7)