Greckokatolicka cerkiew Wniebowstąpienia Pańskiego zbudowana w 1938 r. na planie krzyża greckiego, w tzw. stylu narodowym ukraińskim lub stylu huculskim.
Pomysłodawcą zbudowania cerkwi przez huculskich cieśli był ksiądz Andrzej Złupko, pochodzący z Drohobycza a od 1928 roku proboszcz parafii greckokatolickiej w Gładyszowie. Poprzednia cerkiew zniszczona została podczas działań wojennych w 1914 roku kiedy to w Gładyszowie od jesieni 1914 roku do wiosny 1915 roku utrzymywał się front. Poprzednia cerkiew stała na terenie istniejącego dziś cmentarza. Do dziś miejsce po niej upamiętniają dwa drewniane krzyże. Kolejni proboszczowie nie podjęli się jednak ogromnego trudu wybudowania nowej świątyni więc przez ponad 20 lat korzystano z małej, drewnianej kaplicy w centrum wsi (obecnie świątynia prawosławna). Dopiero ks. Złupko, przy wsparciu mieszkańców zdecydował się rozpocząć budowę cerkwi, jednak nie podjął się budowy cerkwi na starym miejscu lecz wyznaczono nowe miejsce vis a vis plebanii i kaplicy. Cerkiew zbudowano bardzo szybko (oddano ją do użytku w listopadzie 1938 roku) lecz wybuch II wojny światowej, szybkie pojawienie się żołnierzy niemieckich w Gładyszowie a następnie wysiedlenia Łemków nie pozwoliły na rozmalowanie i wyposażenie świątyni. Z czasem w cerkwi pojawił się ołtarz główny oraz dwa ołtarze boczne jednak nigdy w cerkwi nie wykonano ikonostasu
Od 1951 roku cerkiew była używana jako kościół rzymskokatolicki i dopiero powroty Łemków po 1956 roku przyczyniły się do ponownego choć bardzo sporadycznego wykorzystywania cerkwi dla wiernych obrządku greckokatolickiego. Przez pierwsze 10 lat, ksiądz unicki przyjeżdżał do Gładyszowa aż z Nowego Dworu Gdańskiego.
Dziś cerkiew jest współużytkowana przez grekokatolików i rzymskich katolików, którzy mają swoją plebanię po przeciwnej stronie drogi.

(opis na podst. )