Kamionek to stosunkowo mało znana, a niezwykle ciekawa część Pragi Południe znajdująca się w geograficznym centrum Warszawy. Niemal połowę jej powierzchni zajmują Park Skaryszewski wraz ze Stadionem Narodowym i przyległymi błoniami. Ponad połowa pozostałego terenu to z kolei zabudowa o charakterze poprzemysłowym. Ulica Mińska stanowi swoistą granicę. Na północ od niej rozciągają się już tereny niemal całkowicie pozbawione funkcji mieszkaniowej, ograniczone torami kolejowymi. Dziś ten obszar funkcjonuje pod nazwą Soho Factory i jest jednym z ciekawszych przykładów rewitalizacji zespołu obiektów poprzemysłowych w Warszawie.



Teren Soho Factory, zgodnie z Miejscowym Planem Zagospodarowania Przestrzennego został przeznaczony pod zabudowę mieszkaniowo-usługową, przy zachowaniu obiektów wartościowych z punktu widzenia Konserwatora Zabytków. Rebel One, jako pierwsza realizacja z planowanego kompleksu, stanowi jedną z dwóch przewidzianych w projekcie urbanistycznym dominant - budynków o zwartym rzucie i dwunastu kondygnacjach nadziemnych.

Architekturę terenów Soho stanowią dziś obiekty wywodzące się z XIX oraz z pierwszej i drugiej połowy XX wieku. Z punktu widzenia dziedzictwa kulturowego, najcenniejsze z nich to hale produkcyjne i budynki administracyjne z czasów działania Manufaktury "Juta" i Zakładów Amunicji "Pocisk". Ceglane elewacje hal, z kunsztownym detalem obramień okiennych, świadcząc o przemysłowej historii Kamionka, stały się inspiracją dla architektów z WWAA i pracowni Konkret Architekci.



W ich pomyśle kluczową rolę odgrywa elewacja, która stanowi próbę nawiązania do architektonicznych motywów przemysłowego Kamionka. Cegła, będąca podstawowym materiałem wykończeniowym, choć jest niesłychanie tradycyjnym elementem, dzięki użyciu nowych technologii, materiałów i motywów została odkryta na nowo. Niezwykłą różnorodność uzyskano dzięki zastosowaniu cegły cementowej z dodatkiem kruszywa bazaltowego w dwóch wariantach wykończenia - surowej lub polerowanej - oraz tworzeniu faktur z pomocą cegieł nieznacznie wysuniętych z lica elewacji. Dodatkowo jedenaście z piętnastu zaprojektowanych graficznych wzorów ma także wersję ażurową, co daje w sumie aż dwadzieścia sześć różnych wersji ułożenia cegły! Każdy z motywów pojawia się w swoim z góry wyznaczonym polu, potęgując wrażenie ułożenia obiektu ze swoistych 'klocków'.



Równie istotna jest kolorystyka całości - grafitowe, ciemne ściany zewnętrzne zostały przełamane intensywną barwą ścian wewnętrznych i sufitów głównych otwarć, wykończonych gładkim tynkiem. Dla zachowania proporcji i zapewnienia odpowiedniego widoku, balustrady loggi przeszklono. W ten sposób, mieszkańcy budynku dzięki stosunkowo dużym, portfenetrowym przeszkleniom mają zapewnione dobre nasłonecznienie i szerokie perspektywy obejmujące dużą część Pragi Południe, a nawet lewy brzeg Wisły. Ażurowe fragmenty elewacji widoczne z wnętrza tworzą natomiast swoiste połączenie z otoczeniem, determinując po części charakter mieszkania i przywołując kontekst wyjątkowej okolicy, w której się znajduje.