Kościół w Dzierzgowie w gminie Radków, stanowi diecezjalne maryjne sanktuarium. Konsekrował go bp Franciszek Sonik w 1938 r. Celem pątników jest słynąca łaskami ikona Matki Bożej, namalowana na desce metodą temperową przez nieznanego artystę w XVI w.  Obraz wykonano w stylu bizantyjsko-ukraińskim. Otaczają go figury św. Piotra i Pawła Ap. i św. Klemensa – jako drugiego patrona parafii.

Historia dzierzgowskiego obrazu związana jest z Janem Stanisławem Myszkowskim, dowódcą chorągwi krakowskiej. Ocalił on ikonę przed zniszczeniem w czasie bitwy pod Beresteczkiem w 1651 r. Zabrał ją do Dzierzgowa i umieścił w drewnianym kościele. 22 lipca 1664 r. w oczach Madonny z ikony z pojawiły się ludzkie łzy. Nadprzyrodzone zjawisko obserwowali przybywająca do świątyni miejscowa szlachta i prości ludzie. Płacz Madonny ustał we wspomnienie św. Anny – 26 lipca, w czasie Mszy św. Zdarzenie obserwowały tłumy.

Poprzedni kościół w Dzierzgowie - jako jeden z nielicznych w okolicy – nie został zajęty w XVI w. przez protestantów. Odnotowano także liczne łaski a nawet uzdrowienia. O czym informuje tablica w obecnym kościele.

We wnetrzu kościoła, po obu stronach umieszczono XVIII-wieczne ołtarze, przeniesione z wcześniejszego - drewnianego kościoła. W nawie północnej znajduje się krucyfiks i obraz Matki Bożej Różańcowej, w nawie południowej – obraz św. Jana Nepomucena. Dużą wartość zabytkową mają obrazy Drogi Krzyżowej  z 1774 r. 

Na pobliskim cmentarzu znajdują się  odrestaurowane zabytkowe, żeliwne nagrobki Walentego Jackowskiego (13 października 1834 r.) i Franciszki z Jackowskich Makólskiej (8 kwietnia 1841 r) – krewnych Stefana Żeromskiego oraz pradziada Walentego  Jackowskiego i jego córki oraz zięcia Makólskich.