Po 1945 kościół popadł w ruinę. Odbudowany w 1977 roku za ks. Antoniego Chodakowskiego

Architektura:
Kościół wzniesiono w połowie XIII wieku w centrum wsi, na tzw. nawsiu. Założono go na planie prostokąta w formie salowej świątyni, bez chóru i wieży. Ściany wykonano z kwadr granitowych o regularnym układzie. U dołu dostrzec można ukośnie profilowany cokół obiegający całą budowlę i zachodzący na ościeża portali. Zachował się z nich jedynie południowy, dwuuskokowy, ostrołukowy. Podobny portal w elewacji północnej został zamurowany.
Wschodnia ściana szczytowa kamienno-ceglana nosi ślady wielu przemurowań. Posiada jedno, dzielone laskowaniem okno, zakończone okrągło. Spotykamy w niej także kolejny przykład blendy w formie równoramiennego krzyża, oraz cztery okrągło zakończone blendy po obu jego stronach. Na wysokości trzeciego rzędu kwadr granitowych znajduje się otwór szczelinowy, znany nam dobrze z innych budowli.
Niestety w konsekwencji późniejszych przemurowań ścian północnej i południowej, utracono oryginalny układ okien, zastępując wcześniejsze o znanej nam już smukłej formie, kwadratowymi. Podobnie, domurowanie w XIX wieku od strony zachodniej masywu wieżowego, wzniesionego z cegły na planie kwadratu, dokonało się kosztem ściany szczytowej i znajdującego sie w niej portalu.
Całość budowli pokryta jest blaszanym, dwuspadowym dachem, który poważnie kontrastuje ze stylem budowli. Wieża posiada dach namiotowy. Świątynię okala zabytkowy mur dawnego cmentarza przykościelnego, wzniesiony z kamienia z trzema bramkami. Za: