Dwór wzniesiony w 1826 roku dla właścicielki Rymanowa Zofii Skórskiej wg projektu jej brata, Piotra Signo, znanego lwowskiego architekta pochodzenia włoskiego. Dwór od 1873 roku należał do Stanisława i Anny z Działyńskich Potockich, założycieli Rymanowa Zdroju. Potoccy zapisali się w pamięci Rymanowian nie tylko jako posiadacze ziemscy, lecz także jako ludzie zaangażowani w przemiany społeczne. Z inicjatywy obojga powstało w 1874 roku w Rymanowie Towarzystwo Zaliczkowe a później Kółko Rolnicze. Za wielkim staraniem Anny z Działyńskich i Stanisława Potockich w roku 1883 założono Towarzystwo Tkackie w Korczynie, co wydatnie przyczyniło się do rozwoju przemysłu tkackiego w tym regionie. Hr. Stanisław Potocki był także założycielem Straży Pożarnej w Rymanowie. W latach 1874-1884 we dworze mieściła się szkółka rzeźbiarska dla chłopców i koronkarska dla dziewcząt - były to pierwsze na ziemiach polskich szkoły zawodowe rzemiosła artystycznego. W czasie epidemii cholery w 1874 roku dwór pełnił rolę lecznicy. Zniszczony podczas l wojny światowej, potem zmodernizowany, spłonął w czasie bombardowań miasta we wrześniu 1944 roku. Nie zachowały się żadne z cennych obrazów i pamiątek. Po wojnie odbudowany, obecnie siedziba Nadleśnictwa. Jest to budynek murowany, na rzucie prostokąta, parterowy z piętrową częścią środkową i mieszkalnym poddaszem. Trójosiową część środkową elewacji poprzedza portyk o czterech kolumnach dźwigających balkon. Wnętrze dwutraktowe, przedzielone korytarzem. W części południowo-zachodniej znajduje się zachowana dawna kaplica z głęboką wnęką ołtarzową. Do dworu przylega park krajobrazowy z mieszanym drzewostanem zachowanym od XIX wieku. W najbliższym otoczeniu dworu rosną jesiony wyniosłe, lipy, jałowce, klony, jawory, W parku dominują graby. Najciekawsze w drzewostanie są derenie jadalne.



(źródło :