Do grupy rzeźb parkowych po konserwacji dołączyła właśnie „Leda”, praca Bolesława Marschalla, ustawiona w zakolu Łyny przy Alei Gelsenkirchen. Artysta wykonał ją dla Olsztyna w roku 1963. Rzeźby, płaskorzeźby, popiersia czy liczne pomniki Marschall wykuwał głównie w kamieniu – granicie, piaskowcu czy wapieniu. Nagą, stojącą postać Ledy, wraz z towarzyszącymi jej łabędziami, artysta wykonał ze słynnego wapienia pińczowskiego (tzw. pińczaka) – rodzimego materiału o długiej, średniowiecznej tradycji stosowania, zarówno w budownictwie, jak i rzeźbiarstwie. Rzeźbę złożoną z dwóch kamiennych bloków ustawił na prostym postumencie betonowym. „Ledę” kilkakrotnie dewastowano. Powstałe zniszczenia naprawiał sam autor (ostatni raz w 2005 roku). Uszkodzony został m.in. kosz z jabłkami, pierwotnie trzymany przez postać w uniesionych rękach. Element ten artysta zastąpił nową misą, bez jabłek. Obecna, prosta taca jest już trzecią z kolei wersją. W ramach tegorocznych działań konserwatorskich z powierzchni rzeźby zostały usunięte wszelkie wtórne nawarstwienia, oczyszczono ją z patyny oraz większości zabrudzeń. Dzięki temu wyeksponowany został szlachetny materiał kamieniarski o biało-kremowej barwie, który został odpowiednio zabezpieczony, a przede wszystkim uwidoczniono kunszt artysty - rzeźbiarza. Za: