Około 1889 roku budowę swojej fabryki w Końskich przy obecnej 1 Maja, rozpoczął Mojżesz Hochberg. W dziesięć lat później odlewnia przyjęła nazwę Fabryka Odlewów Żelaznych i Emaliernia "Słowianin" - Hochberg, Ajzenberg. Produkowano tu płyty kuchenne, ruszty, drzwiczki do pieców, odlewy budowlane, kraty balkonowe itp., zatrudniając początkowo 200 robotników. Wysokiej jakości wyroby cieszyły się dużym uznaniem, o czym świadczą zdobyte złote i srebrne medale przyznane w 1907 i 1908 roku. W tym czasie zakład przeniesiono na teren zajmowany obecnie przez odlewnię KZO nr 3. przed wybuchem wojny była to największa fabryka w Końskich, zatrudniająca ok 500 pracowników. Główny napęd urządzeń stanowiły maszyny parowe o łącznej mocy 125 KM. Podczas I wojny produkcja została wstrzymana. Po wojnie koneckie odlewnie przezywały kryzys. Odlewnia "Słowianin" pracowała tylko 3 dni w tygodniu. W 1928 roku M. Hochberg przystąpił do spółki z Grudziądza pod nazwą Herzfeld Victorius. Następne lata przyniosły poprawę. Do wybuchu II wojny światowej zakład zatrudniał 418 pracowników. W czasie wojny koneckie odlewnie pracowały pod niemieckim zarządem. Po wojnie pracownicy samodzielnie przystąpili do uruchomienia zakładu. W 1948 roku do "Neptuna" przyłączono "Słowianina" tworząc w ten sposób Koneckie Zakłady Odlewnicze. Istnieją do dziś. (Końskie-zarys dziejów. M. Wikiera).