Na czole pozycji wysuniętej Ośrodka Oporu Jastarnia, na odcinku najbardziej zagrożonym atakiem pojazdów pancernych, którym przebiegały szlaki komunikacyjne między Zatoką Gdańską a pasem wydm, wybudowano w okresie sierpień - wrzesień 1939 r. sztuczną przeszkodę ppanc. Miała ją ostrzeliwać m.in. stacjonarna armata ppanc. w kopule, zaplanowana wśród środków ogniowych schronu "Sabała".
Zastosowano wariant przeszkody złożony z wkopanych na planie szachownicy odcinków pochylonych szyn kolejowych. Dla zwiększenia skuteczności przeszkody, wszystkie szyny w rzędach powiązano ze sobą przy pomocy drewnianych pali. Po wybuchu wojny zerwano odcinek toru kolejowego, a jego nasyp i szosę przygotowano do zaminowania.
Polska przeszkoda była w stanie skutecznie zatrzymać tylko czołgi lekkie, jakich już prawie wcale nie używano w końcu II wojny światowej i Niemcy przygotowując w 1945 roku ośrodek oporu do walki, w miejscu zdemontowanych szyn wkopali zachowany do dziś zdwojony rów. Rzeczywistą głębokość właściwego rowu potęgowały nasypy, co przy odpowiedniej szerokości przeszkody gwarantowało unieruchomienie na niej co najmniej czołgu średniego.