Historia

Synagoga została zbudowana przed rokiem 1889. W okresie międzywojennym przerobiono ją na świetlicę Związku Strzeleckiego.



Podczas II wojny światowej hitlerowcy urządzili w niej magazyn. Po wojnie budynek synagogi przebudowano na kino „Żeglarz” istniejące do końca lat 80. XX wieku. Obecnie jest to własność prywatna.



Architektura

Murowany i orientowany budynek synagogi wzniesiono na planie prostokąta. Zachowały się charakterystyczne synagogalne cechy wystroju zewnętrznego.



Wewnątrz, we wschodniej części znajdowała się główna sala modlitewna, którą otaczały z trzech stron galerie dla kobiet, wsparte na kolumnach. W części zachodniej znajdował się przedsionek, z którego wchodziło się do sali głównej.



Żydzi w Sierakowie

W roku 1783 Łukasz Bniński, ówczesny właściciel Sierakowa, nadał Żydom przywilej zezwalający na utworzenie szkoły[2] (wymienionej w 1819 w aktach Archiwum Państwowego w Poznaniu[3]). Późniejszy (z 1792) rozszerzał te prawa umożliwiając powstanie cmentarza i synagogi. Przed pożarem Sierakowa (1817) Żydzi stanowili ok. 20% mieszkańców[4], w roku 1931 mieszkała tu już tylko jedna rodzina żydowska.