Historia. Kościół p.w. Świętego Piotra i Pawła z lat 1607 – 08. Zbudowany z fundacji Zygmunta III Wazy. Przebudowany staraniem Józefa Gwalberta Pawlikowskiego w 1850 r. – oddzielenie wieży od nawy, przedłużenie nawy, przekształcenie wnętrza na trójnawowe, zmiana stropu na pozorne sklepienie kolebkowe, dobudowa murowanej zakrystii, kruchty i wieżyczki na sygnaturkę. W 1880 r. odsunięto od nawy wieżę. Remontowany w 1900 i 1955 r. W 2016 r. odkryto starą polichromię figuralno – ornamentalną z XVIII w.

Budowa i wyposażenie. Kościół drewniany, trójnawowy konstrukcji zrębowej. Orientowany. Prezbiterium mniejsze od nawy, zamknięte prostokątnie z bocznymi murowanymi zakrystią i składzikiem. Murowana i oszalowana kruchta od frontu nawy. Dach dwukalenicowy, kryty blachą z wieżyczką na sygnaturkę. Zwieńczoną hełmem blaszanym z latarnią. Wnętrze otynkowane i podzielone na trzy części dwoma rzędami słupów. Pozorne sklepienie kolebkowe wspólne dla nawy głównej i prezbiterium. W nawach bocznych stropy płaskie. Chór muzyczny wsparty na słupach z prostokątną wystawką w części środkowej i prospektem organowym. Wyposażenie częściowo przeniesione do nowej świątyni. Dzwonnica drewniana konstrukcji słupowej z okresu budowy kościoła. Zbudowana na planie kwadratu i kryta blaszanym dachem namiotowym z wieżyczką. Dzwon z 1752 r. Plebania murowana z p. XX w.

Źródło: