Kuria Metropolitalna, mieszcząca się w okazałym pałacu przy placu Poznańskim, to nie tylko architektoniczna wizytówka Ostrowa Tumskiego, ale przede wszystkim administracyjne mózgowie i serce archidiecezji poznańskiej. Ten monumentalny gmach, choć stosunkowo młody, swoją obecnością umacnia wielowiekową, nieprzerwaną tradycję zarządzania jednym z najstarszych biskupstw w Polsce. Historia siedziby władz diecezjalnych na Ostrowie Tumskim jest tak stara jak sama diecezja poznańska, powołana do życia w 968 roku. Przez wieki kanclerze, oficjałowie i wikariusze generalni urzędowali w różnych, często drewnianych lub skromnych murowanych budynkach w bezpośrednim sąsiedztwie katedry. Prawdziwie reprezentacyjna i jednocześnie funkcjonalna siedziba stała się palącą potrzebą w czasach nowożytnych. Jej dzieje są burzliwe – poprzedni, klasycystyczny pałac z końca XVIII wieku, który pełnił tę rolę, legł w gruzach w wyniku działań wojennych w 1945 roku. Decyzja o odbudowie zapadła natychmiast. Nowy gmach, wzniesiony w latach 1948-1956 według projektu Franciszka Morawskiego, nie był jednak prostą rekonstrukcją. Był to akt wiary i determinacji Kościoła, który w trudnych czasach stalinowskich postanowił wznieść nowoczesną, dostosowaną do potrzeb centralę zarządzania, celowo nawiązującą formą do historycznych, przedwojennych siedzib. Powstał w ten sposób symbol duchowego i instytucjonalnego oporu. Architektura gmachu Kurii to celowy i przemyślany zabieg łączący tradycję z nowoczesnością. Projektant, chcąc podkreślić ciągłość i trwałość instytucji, sięgnął po formy późnobarokowe i klasycystyczne, które doskonale wtapiają się w historyczne otoczenie wyspy katedralnej. Trójskrzydłowa bryła z wewnętrznym dziedzińcem, monumentalny portyk z kolumnami w wielkim porządku, zwieńczony trójkątnym frontonem, oraz symetryczne, rytmicznie rozczłonkowane elewacje – wszystko to nadaje budynkowi powagę i majestat godny urzędu o tysiącletniej tradycji. Ten historyzujący kostium kryje jednak funkcjonalne, dostosowane do potrzeb urzędu wnętrza. To właśnie w nich mieszczą się kluczowe dla życia diecezji wydziały, takie jak sąd kościelny, duszpasterstwa czy administracja generalna. Gmach został zaprojektowany tak, aby pomieścić zarówno biura, jak i archiwa, a także przestrzenie do oficjalnych spotkań i konferencji. Współczesna rola Kurii Metropolitalnej koncentruje się na zarządzaniu codziennym życiem archidiecezji. To tutaj przygotowuje się i koordynuje wizytacje duszpasterskie, wydaje oficjalne dokumenty, prowadzi sprawy personalne duchowieństwa oraz działa sąd biskupi rozpatrujący np. sprawy unieważnienia małżeństw. Mimo że budynek jest również rezydencją arcybiskupa, jego podstawową tożsamością jest bycie "urzędem". Przez jego gabinety przewijają się na co dzień księża, siostry zakonne i wierni świeccy, załatwiający sprawy urzędowe. To miejsce, gdzie duchowa misja Kościoła spotyka się z jego ziemską, organizacyjną stroną.