starsze
nowsze
1
1+
2-
2
2+
3-
3
3+
4-
4
4+
5-
5
5+
6-
6
oceń zdjęcie | skomentuj ocenę | 1 głos | średnia głosów: 6

Polska woj. mazowieckie Warszawa Wola - Mirów ul. Ciepła Ciepła 3

10 marca 2004 , Boczna ściana kamienicy Ciepła 3.

Skomentuj zdjęcie
Krzysiek99
Na stronie od 2016 maj
9 lat 11 miesięcy 24 dni
Dodane: 22 października 2024, godz. 12:28:54
Źródło: Flickr
Autor: Andy Wright ... więcej (4)
Rozmiar: 1800px x 1350px
Licencja: CC-BY 2.0
Aparat: PENTAX Optio 330GS 
1 / 125sƒ / 2.66mm
0 pobrań
632 odsłony
6 średnia ocen
Poprzednie i następne zdjęcia Krzysiek99
Obiekty widoczne na zdjęciu
Ciepła 3
więcej zdjęć (15)
Zbudowano: przed 1867 (?)
Zabytek: A-1329 z 03-2016

Kamienica powstała około 1880 r. W 1893 urodził się w niej późniejszy duchowny rzymskokatolicki Ignacy Skorupka – ksiądz, kapelan wojskowy poległy w bitwie pod Ossowem w 1920 r.

W czasie II wojny światowej w latach 1940–1942 kamienica znajdowała się na terenie getta warszawskiego. Przetrwała działania wojenne, w tym powstanie warszawskie i stanowi obecnie jedyny zachowany przykład czynszowej zabudowy ulicy Ciepłej sprzed 1939 r.

O wpis kamienicy do rejestru zabytków starał się między innymi Zespół Opiekunów Kulturowego Dziedzictwa Warszawy "ZOK", a z obywatelskim apelem o wpis kamienicy do rejestru zabytków zwróciło się około 1500 osób fizycznych. Wniosek poparły również różne instytucje kulturalne i społeczne w tym między innymi Żydowski Instytut Historyczny, Fundacja im. Prof. Mojżesza Schorra, Muzeum Historii Polski, Muzeum Wojska Polskiego, a także proboszczowie parafii Wszystkich Świętych, parafii katedralnej św. Michała Archanioła i św. Floriana oraz katedry polowej Wojska Polskiego NMP Królowej Polski. W marcu 2016 Mazowiecki Wojewódzki Konserwator Zabytków wpisała do rejestru zabytków kamienicę wraz z oficynami, terenem posesji i kapliczką na dziedzińcu.

/p>
ul. Ciepła
więcej zdjęć (94)
Pierwszy odcinek ulicy Ciepłej, pomiędzy ul. Chłodną a ul. Krochmalną powstał w roku 1762. Równolegle pojawiła się też jej nazwa nadana w opozycji do pobliskiej, znanej z przeciągów ulicy Chłodnej; dalszy odcinek - od ul. Grzybowskiej do ul. Twardej wytyczono pomiędzy rokiem 1772 a 1778. Nowy fragment poprowadzono nieco na zachód w stosunku do starszego odcinka ulicy, omijając zabudowania znajdujące się przy ul. Grzybowskiej.

U zbiegu obu ulic przed rokiem 1784 powstał pierwszy browar, niedługo po nim kolejny przy Chłodnej, i dwa następne u zbiegu z Grzybowską; jeden z nich został uzupełniony o kuźnię.

Przed rokiem 1812 powstała niewielka, murowana kamienica u zbiegu z ul. Ceglaną (obecnie ul. Icchaka Lejba Pereca), kilka lat później na jej miejscu wystawiono tam kolejny browar, który przed rokiem 1869 przeszedł w ręce potentata w branży - Hermana Junga. W roku 1805 ogrodnik Johann Gottlieb Traugott Ulrich nabył część folwarku miejskiego w obrębie ulic Ceglanej, Ciepłej i Twardej, gdzie założył ogród kwiatów, warzyw i owoców. Jego syn, Jan Krystian Ulrich, około roku 1850 wystawił kamienicę przy Ciepłej, u zbiegu z Twardą. Ulrichowie byli powiązani z rodziną Brühlów, i jak oni pochodzili z majątku Pförten ( obecnie Brody (powiat żarski). Johann Gottlieb Traugott Ulrich założył w roku 1805 Ogrody Ulrychów, zaś w roku 1876 Jan Krystian Ulrich przeniósł je do wsi Górce.

Przed rokiem 1829 na miejscu browaru u zbiegu z Grzybowską powstał plac na którym urządzono ujeżdżalnię koni, zaś później na jej miejscu (w latach 1883-84) powstały koszary carskiej żandarmerii. W początkach XX wieku obiekty te należały do Zarządu Inżynierii Wojskowej, zaś w budynku dawnego maneżu działał od roku 1899 Teatr Ludowy. Zarząd Inżynierii Wojskowej przejął także znajdujący się u zbiegu z Chłodną dawny browar Schäffera i Gampa, od lat sześćdziesiątych XIX wieku mieszczący Szkołę Junkrów działającą wcześniej w Pałacu Prymasowskim.

Pod nr. 11 działał wystawiony przed rokiem 1829 browar Kazimirusa; w latach 1877-78 jego właścicielami byli bracia Reychowie, zaś w roku 1918 zakład przejął piwowarski potentat - firma "Haberbusch i Schiele" z ul. Krochmalnej.

Po roku 1875 przy ulicy powstało kilka trzypiętrowych czynszówek o stosunkowo skromnym wystroju fasad; przyćmiła je wzniesiona w roku 1906 kamienica rodziny Kijewskich pod nr. 9. Jej projektantem był Mieczysław Rudakowski, który jako zwieńczenie budynku wprowadził ozdobną attykę, wzorowaną na realizacjach renesansowych, dla których podobne attyki stały się w Polsce typowym elementem. Przed wybuchem I wojny światowej powstało jeszcze kilka kamienic; nie wzniesiono jedynie planowanej kamienicy dla Tychońskiego i Szejna która miała znajdować się pod numerem 22/24. Dla tych samych inwestorów powstała w zbliżonym okresie wspaniała kamienica na Pradze Północ, położona przy ul. Ząbkowskiej 2 u zbiegu z ul. Targową; można się więc domyślać że planowana kamienica przy Ciepłej również trzymała by wysoki poziom estetyki.

Działająca w początkach XX wieku pod nr. 12 fabryka wyrobów metalowych "Władysław Gostyński i S-ka" znana z wysokiej jakości artystycznie kutych krat i balustrad wyniosła się na ulicę Mokotowską, zaś posesję pofabryczną przejęło Towarzystwo Akcyjne Zakładów Wyrobów Metalowych "Konrad, Jarnuszkiewicz i S-ka" z ul. Grzybowskiej. Wybudowano wtedy kilka nowych budynków wokół dziedzińca; nadbudowano też istniejącą wcześniej halę produkcyjną Gostyńskiego.

Po I wojnie światowej dawne carskie koszary stały się szkołą polskiej Policji Państwowej; ze zmian własnościowych należy też wspomnieć o przejęciu kamienicy pod nr. 5 u zbiegu z Ceglaną przez zarząd żydowskiego Domu Akademickiego im. Trippenbacha; żydzi zamieszkiwali zresztą w tym czasie Ciepłą dość licznie. W roku 1940 ulica znalazła się w obrębie getta i została przymusowo zasiedlona ludnością żydowską; sytuacja ta uległa zmianie po zmniejszeniu obszaru getta w roku 1942.

W roku 1944 zburzeniu uległo kilkanaście kamienic; pozostała zabudowa została wypalona i niestety rozebrana w roku 1946, mimo czasem niezłego stanu zachowania (np. koszary żandarmerii). Dwóm ocalałym domom w latach pięćdziesiątych zniszczono wystrój architektoniczny. Północny odcinek dawnej ulicy Ciepłej wchłonęła przebita po roku 1945 ul. Juliana Marchlewskiego (obecnie Al. Jana Pawła II), zaś w roku 2007 rozpoczęła się budowa zamykającego ulicę biurowca Atrium City wznoszonego przez firmę Skanska. Autorem projektu jest pracownia architektoniczna "Kazimierski i Ryba", która sporządziła też plan dalszej części kompleksu Atrium wzdłuż ul. Icchaka Lejba Pereca (po roku 2011).

Wikipedia