Kościół został zbudowany w 1782 r. z fundacji Tadeusza Siedleckiego na miejscu wcześniejszej świątyni. Był kilkakrotnie remontowany m.in. w 1934 r. kiedy dokonano wymiany pokrycia dachowego oraz w 1970 r.
ARCHITEKTURA. Drewniany o konstrukcji zrębowej, pobity i pokryty gontem. Złożony z nawy i węższego prezbiterium, zamkniętego trójbocznie, przy którym od północy dostawiona murowana zakrystia. Przy nawie od zachodu i południa dwie kruchty. Fasada zwieńczona jest późnobarokowym szczytem falistym ze spływami wolutowymi. Kościół nakryty jest dachami dwuspadowymi z wieżyczką na sygnaturkę nad nawą. Wnętrze nakryte jest stropami płaskimi. Polichromia figuralna i ornamentalna, malowana przez Władysława Lisowskiego w 1940 r.
WYPOSAŻENIE WNĘTRZA. Wyposażenie wnętrza przeważnie późnobarokowe z 2. poł. XVIII w. Ołtarz główny z barokowym krucyfiksem w polu środkowym oraz z obrazem św. Wojciecha w zwieńczeniu. Dwa ołtarze boczne, w lewym obraz Matki Bożej Różańcowej z 1. poł. XIX w. Chrzciel­nica drewniana z XIX w. Ambona o charakterze barokowym z XIX w. Organy 5-głosowe, wykonane w 1880 r. przez Jana Śliwińskiego ze Lwowa. Część wyposażenia kościoła została przeniesiona do nowej świątyni parafialnej, zbudowanej obok w 1984 r. M.in. obraz Matki Bożej Szkaplerznej, namalowany w XVIII w. w Lewoczy na Spiszu.
DZWONNICA wolnostojąca, zbudowana na przełomie XVIII/XIX w. z kamienia, otynkowana. Posiada formę potrójnej arkady na zawieszenie dzwonów, zwieńczonej trójkątnym szczytem, wydzielonym gzymsem. Zawieszone są na niej trzy dzwony: Wojciech, Maria i Izydor, wszystkie odlane w 1954 r. w firmie "Metalon" w Kętach.

Źródło: