Dwór wybudował w 1820 roku Franciszek Ryx. Był on potomkiem także Franciszka, protoplasty rodu, który do Rzeczypospolitej przyjechał z Flandrii. Zatrudnił się najpierw jako fryzjer na dworze Sapiehów, a w 1763 r. jako kamerdyner, wtedy jeszcze stolnika litewskiego, Stanisława Augusta Poniatowskiego. Ze sługi stał się królewskim przyjacielem i powiernikiem, zarządzał jego finansami. Stanisław August nobilitował Ryxa, nadał mu też majątek Prażmów. Dwór pozostawał w rodzinie przez cały wiek XIX.
Jest to obiekt klasycystyczny. Budynek murowany z cegły i otynkowany, posadowiony na planie prostokąta, o regularnej bryle, z dwoma nowszymi przybudówkami umieszczonymi przy bocznych elewacjach. Dwór podpiwniczony, parterowy, z mieszkalnym poddaszem przekrytym dachem naczółkowym o połaciach krytych wtórnym eternitem. Elewacja frontowa 7 osiowa z 3 osiową, piętrową częścią środkową w formie wystawki. Część środkowa zwieńczona trójkątnym szczytem i poprzedzona dwu filarowym portykiem dźwigającym taras na wysokości piętra otoczony żeliwną balustradką. Wystrój elewacji ograniczony do boniowania narożnego oraz opasek okiennych, część środkowa spięta płaskimi lizenami, w partii parteru boniowanymi. Na elewacji ogrodowej umieszczono otwarty taras i żeliwny balkonik na wysokości piętra. Na tympanonie elewacji frontowej umieszczono dekorację sztukatorską z motywami maszkaronu, podwieszanych draperii oraz gałązek z liśćmi. Układ wnętrz przekształcony z prostokątną sienią mieszczącą klatkę schodową i galerię na osi.
Do niedawna w dworze mieścił się ośrodek zdrowia, jednak po zmianie siedziby dworek pozostał pusty ulegając stopniowej dewastacji.