|
starsze nowsze oceń zdjęcie | skomentuj ocenę | 3 głosy | średnia głosów: 6
18 lutego 2024 , Kamienica przy Czackiego 21/23.Skomentuj zdjęcie |
Dodane: 26 października 2024, godz. 3:07:17 Autor zdjęcia: Maciek1272 Rozmiar: 2666px x 2000px Aparat: Canon PowerShot S80
0 pobrań 510 odsłon 6 średnia ocen Poprzednie i następne zdjęcia Maciek1272 Obiekty widoczne na zdjęciu Bank Pekao S.A. więcej zdjęć (10) Architekci: Władysław Marconi, Julian Ankiewicz Zbudowano: 1878-80 Dawniej: Towarzystwo Kredytowe m. Warszawa, Towarzystwo Kredytowe Miejskie Zabytek: - Kamienica Towarzystwa Kredytowego Miejskiego – kamienica położona przy ulicy Tadeusza Czackiego 21/23/25. Obecnie budynek należy do Banku Pekao S.A.Budynek na potrzeby utworzonego w 1870 roku Towarzystwa Kredytowego Miejskiego powstał w latach 1878–1880 według projektu Józefa Ankiewicza, zajmował on wówczas jedynie posesję nr 25 (dziś to najbardziej na północ wysunięta część). W latach 1883–1894 budynek został rozbudowany i przedłużony, także według projektu Juliana Ankiewicza. Wówczas budynek był siedmioosiowy, nie posiadał ryzalitu z głównym wejściem, lecz jedynie jedno skrzydło ze skrajnymi ryzalitami oraz ozdobioną kolumnami i rzeźbami środkową częścią. Uważany był za jeden z najpiękniejszych w ówczesnej Warszawie. Dopiero około 1910 roku Towarzystwo wykupiło kamienice nr 21 i nr 23, wyburzyło je, a w ich miejscu w latach 1911–1913 wzniosło nowe skrzydła gmachu zaprojektowane przez Władysława Marconiego.Budynek został uszkodzony w 1944 roku, odremontowano go w latach 1949–1954 według projektu Zbigniewa Karpińskiego oraz Tadeusza Zielińskiego, jednak bez odtworzenia rzeźb w parterze. W 2012 roku rozpoczął się remont elewacji budynku, któremu ma zostać przywrócony pierwotny wygląd – przywrócone zostaną między innymi sztukaterie od strony ul. Czackiego. Budynek nosi cechy stylu eklektycznego z dominującymi cechami historycznymi, szczególnie neobarokowymi. Budynek zdobi główny ryzalit ozdobiony parami kolumn podtrzymującymi rzeźbiony tympanon przedstawiający Dobrobyt z 1912 roku z umieszczonym pod nim napisem „Bank Polska Kasa Opieki SA”. Po bokach znajdują się ryzality boczne zwieńczone rzeźbami przedstawiającymi syrenki. Do współczesności nie dotrwały rzeźby znajdujące się dawniej w parterze, pomiędzy oknami. Autorami wszystkich kompozycji rzeźbiarskich byli Tadeusz Rygier, Andrzej Pruszyński i Kazimierz Ostrowski. Ich powojenną rekonstrukcję przygotowała Barbara Zbrożyna. Ponadto wewnątrz zachowały się dawne sale operacyjne ze wzorzystymi posadzkami, otoczone półkolumnami oraz zwieńczone szklanym dachem. ul. Czackiego Tadeusza więcej zdjęć (176) Dawniej: Włodzimierska Ulica Tadeusza Czackiego w Warszawie - ulica warszawskiego Śródmieścia, biegnąca od ul. Świętokrzyskiej do ul.Traugutta. Historia Ulicę Czackiego, zwaną do roku 1884 Włodzimierską na cześć Włodzimierza I Wielkiego, wytyczono w roku 1866 na gruntach należących wcześniej do księży misjonarzy. Poza epizodycznie istniejącym drewnianym teatrzykiem Rappo pierwszymi zabudowaniami ulicy były gmach Banku Handlowego, przyporządkowany numeracji ul.Traugutta, trzypiętrowa kamienica projektowana przez Juliana Ankiewicza, oraz pałac Natansonów, mieszczący również bank należący do tej rodziny. Wśród obiektów wzniesionych w pierwszym dziesięcioleciu istnienia ulicy wyróżniała się kamienica pod numerem 23, z wystrojem rzeźbiarskim autorstwa Faustyna Cenglera. W latach 1878-80 przy ulicy wybudowano gmach Towarzystwa Kredytowego Miasta Warszawy, zaprojektowany również przez Juliana Ankiewicza. W tym czasie przy ul. Czackiego powstało też kilka kamienic o starannym, neorenesansowym wystroju fasad; w latach 1882 - 1884 na posesji Adolfa Szmidta przebito w celach spekulacyjnych ślepy zaułek - obecną ul. Dowcip. Ostatnim budynkiem wzniesionym przy ulicy Czackiego był gmach Stowarzyszenia Techników, dziś Naczelnej Organizacji Technicznej, wybudowany według projektu Jana Fijałkowskiego w latach 1903-05. Ulica zamieszkiwana przed wojną przez wyłącznie zamożnych lokatorów była elementem finansowego "city", tworzącego się przed wojną wokół Placu Wareckiego, obecnego Placu Powstańców Warszawy. Korzystały z tego liczne firmy, lokując swoje siedziby wśród przedstawicielstw banków, w tym znany niegdyś koncern chemiczny Solvay. W roku 1939 zniszczeniu uległa cała zabudowa narożnika u zbiegu z ul. Świętokrzyską, pozostałe obiekty uległy spaleniu po upadku Powstania Warszawskiego. Krótko po wojnie rozebrano wypalony pałac Natansonów, oraz kilka kamienic. Z całej zabudowy przetrwały jedynie gmachy Towarzystwa Kredytowego Miasta Warszawy i Stowarzyszenia Techników. Źródło: |