Pałacyk wybudowany został w latach 1867-1871 przez Karola Augusta Dittricha, właściciela żyrardowskiej fabryki, dla córki Anny i zięcia Ludwika Marcellina – kupca pochodzenia austriackiego, który od 1885 roku pełnił funkcję dyrektora fabryki. Willa w stylu tyrolskim miała przypominać Marcellinowi jego rodzinne strony.
Willa otrzymała bardzo bogaty wystrój architektoniczny elewacji oraz dekoracyjną snycerkę dachu i poddasza.
Na tyłach budynku usytuowana jest obszerna weranda, której dach stanowił niegdyś taras dla wyższej kondygnacji. Z oszklonej werandy roztaczał się widok na malowniczy ogród, pełen rzadkich drzew i krzewów, w cieniu których usytuowana była drewniana altana. Całość uzupełniała piętrowa oficyna, w której mieściły się stajnie, pomieszczenia gospodarcze i pokoje gościnne (obecnie budynek mieszkalny).
Wnętrze willi urządzone zostało z ogromnym przepychem. Drewniane, bogato rzeźbione boazerie, ściany wybite żakardowymi tkaninami, kunsztowne sufity z ozdobnymi żyrandolami, marmurowe kominki w salonach, stylowe meble, lustra i dywany były wyrazem zamożności rodziny Dittrichów. W 1875 roku Henryk Sienkiewicz podczas zwiedzania fabryki i żyrardowskiej osady fabrycznej pisał o rodzinie Dittrichów: ”Byli to podobno ludzie za młodu biedni, którzy szli w świat o własnej sile i własną siłą się wybili...” W pałacyku rodzina Dittrichów organizowała spotkania biznesowe, towarzyskie rauty, na których zapadały nieformalne decyzje dotyczące rozwoju fabryki i osady.
Kiedy Marcellinowie wyprowadzili się z Żyrardowa, rezydencja długo czekała na nowych lokatorów. W okresie międzywojennym fabryka oraz pałacyk, stały się na pewien czas własnością francuskiego konsorcjum. Po II wojnie światowej, wraz z nacjonalizacją zakładu, włączono go do majątku Skarbu Państwa.
W okresie zawieruchy wojennej pałacyk nie odniósł większych zniszczeń. Po 1945 roku był on siedzibą różnych organizacji społecznych (Związków Zawodowych, Ligii Kobiet) oraz instytucji publicznych (Komendy Wojewódzkiej Straży Pożarnej, Biblioteki Zakładowej, Zespołu Opieki Zdrowotnej, Redakcji „Życia Żyrardowa”).
Na uwagę zasługuje fakt, że w latach 80. XX wieku w Pałacyku Tyrolskim miał siedzibę Niezależny Samorządny Związek Zawodowy „Solidarność” Region Mazowsze Nr. Rej. 882 przy ZPL „Żyrardów”. Tutaj, 27 października 1981 r., odbyło się spotkanie Komisji Zakładowej NSZZ „Solidarność” z Przewodniczącym Komisji Krajowej NSZZ „Solidarność” Lechem Wałęsą.
Dziś, starannie odrestaurowany, Pałacyk Tyrolski znów stanowi perłę żyrardowskiej starówki.
źródło :