Muzeum w Tarnowie mieści się w dwóch renesansowych kamienicach na Rynku.

Kamienica nr 20 - wzniesiona ok. 1565 r., piętrowa z podcieniem i obszerną piwnicą, w XVIII w. rozbudowana w głąb działki. W 1735 poważnie uszkodzona pożarem, wówczas była własnością szkockiej rodziny Huysonów. W 1780 wnętrze jej połączono z sąsiednią kamienicą (Rynek 21) adaptując ją na kwaterę austriackiego generała d’Altona, który z ramienia Austrii w 1772 r. zajął miasto. W 1942 remontowana otrzymała dekorację elewacji, w 1946-47 zrekonstruowano attykę, od 1949 przejęta przez Muzeum.

Kamienica nr 21 - wzniesiona w drugiej połowie XVI w. jako piętrowa z dwuprzęsłowym podcieniem i piwnicami. Wyposażona w reprezentacyjny detal kamieniarski. W 1735, zwana "Kamienicą Kaszewiczowską", uległa uszkodzeniu w pożarze, w 1780 wyremontowana i połączona przejściem z sąsiednią, jako kwatera gen. d'Altona.W pocz. XIX w. przeszła w ręce żydowskie. W l. 1946-49 przeszła gruntowny remont, od 1975 w posiadaniu Muzeum.