Rzecz dotyczy XIII w. Traktat o Czesławicach.
"Ta posiadłość położona jest między sadzawką rybną a wielkim borem klasztoru. Otóż tę majętność ze spuścizny po ojcu posiadali dwaj rycerze, którzy byli braćmi rodzonymi, z których jeden zwał się Sulisław a drugi Cieszybor. (...) Gdy zaś Sulisław umarł, trzej jego synowie: Jeszko, Ścibor i Przybysław oraz ich siostra rodzona, imieniem Trzeszka, dzierżyli ten źreb (...). Lecz Pan Dobrotliwy, który aż po dziś dzień nie przestaje usuwać Amoreusza (okr. biblijne - poganina) spośród swoich dzieci, (...) dopuścił tajemnym jakimś a straszliwym wyrokiem, iż Jeszko, najstarszy i najpotężniejszy z trzech pomnienionych braci, jadąc konno wywrócił się wraz z koniem a złamawszy kark wyzionął ducha. (...) Pozostali zaś Ścibor i Przybysław i ich siostra Trzeszka podzielili między siebie ten źreb (...), a Ścibor, który się pierwszy oddzielił od brata i siostry, żyjąc lekkomyślnie i nierozważnie, pożyczył pieniędzy na lichwę u pewnego Żyda, imieniem Merkelin, wówczas mieszkającego w Munsterbergu. (...)
Gdy wspomniany Ścibor dał za długi owemu Żydowi cały źreb swojej majętności tytułem sprawiedliwego kupna, jak wyżej powiedziano, tenże Żyd sprzedał panu opatowi pomnieniony źreb za 50 grzywien bieżącej monety, i gdy tenże Ścibor z panem opatem i owym Żydem przybyli do Legnicy do księcia Bolka, wówczas Ścibor ów swój źreb w całości ze wszystkimi pożytkami do niego przynależnymi przekazał wobec wymienionego księcia owemu Żydowi w posiadanie prawem własności; a że pan opat odmówił przyjęcia wspomnianego źrebu z rąk Żyda, przeto Żyd zrezygnował z niego do rąk księcia, a książę przekazał ten źreb panu opatowi i temu konwentowi na wieczyste posiadanie, i kolejność obu kontraktów kupna i rezygnacji dokonanych między Ściborem a Żydem, a następnie między Żydem a panem opatem została opisana dokumentowo, którego to opisu zamieszcza się tutaj odpis.".
LIBER FUNDATIONIS CLAUSTRI SANCTE MARIE VIRGINIS IN HENRICHOW, wydanie II, z łacińskiego przetłumaczył Roman Grodecki. Muzeum Archidiecezjalne 1991, s. 94-95.