Schron o oryginalnych sygnaturach  Grü.N.6 i C/b/40 wzniesiono w 1934 roku w klasie odporności B1. Jego konstrukcja jest analogiczna do schronu nad jeziorem Marta (Grü.N.10). Przedsionek i izba odpoczynku zachowały się w dobrym stanie. Można odszukać tam licznie zachowane napisy eksploatacyjne. Zachowała się także rura głosowa, która umożliwiała komunikację głosową z izby żołnierskiej z pomieszczeniem obsługi ckm (izba bojowa). Obiekt posiadał otwarte stanowisko obserwacyjne przy wejściu do schronu. Stanowisko ogniowe osłonięte było kazamatą pancerną.