Powstał najpewniej na przełomie XVI i XVII w., w 1639 r. istniał już jako Nowy Rynek. Po budowie zboru ewangelickiego Krzyża zyskał miano Rynku Kościelnego. Z pierwszej połowy XVIII w. pochodzi barokowa pastorówka, ob. Muzeum Okręgowe. Z kolei w latach 80. XIX w. wzniesiono przy placu dwie szkoły podstawowe: katolicką (1885 r.) oraz ewangelicką (1887 r.). Nieco starszy jest dąb szypułkowy, który posadzono w 1871 r. jako tzw. dąb pokoju. W latach 1899–1900 we wschodniej pierzei placu stanęły dwie reprezentacyjne kamienice neorenesansowe, a w XX w. zabudowę uzupełniono o kilka następnych kamienic oraz położoną przy kościele św. Krzyża nową pastorówkę, wzniesioną w 1911 r.

Za: