Jednosektorowy schron bojowy o oryginalnej sygnaturze Grü.N.10 położony przy południowej zatoce jeziora Marta. Obiekt składał się z przedsionka, pomieszczenia pogotowia (wypoczynku) i izby bojowej. Obsługa ckm mogła prowadzić ogień w kierunku skrzyżowania a jej stanowisko osłonięte było kazamatą pancerną składającą się z płyt czołowej i stropowej. W dobrze zachowanej elewacji wejściowej znajduje się odkryte stanowisko obserwatora. W przedsionku naprzeciwko wejścia umiejscowiono otwór strzelnicy dla broni ręcznej (strzelnica obrony wejścia), nad którą umieszczono napis z datą budowy - Baujahr 1934 - oraz sygnaturami: Grü.N.10 i C/b/42. W przedsionku znajdują się też nisze na wyposażenie i wyjście awaryjne. Ze względu na przynależność do systemu obrony węzła dróg schron posiadał zwiększoną odporność klasy B1 (grubość płyt pancernych 10 cm, grubość ścian 100 cm).