starsze
nowsze
1
1+
2-
2
2+
3-
3
3+
4-
4
4+
5-
5
5+
6-
6
oceń zdjęcie | skomentuj ocenę | 18 głosów | średnia głosów: 6
Skomentuj zdjęcie
Wacław Grabkowski
+1 głosów:1
Wczoraj tam byłeś?
szacun za nieprzeostrzone.
2024-11-22 20:52:46 (rok temu)
Rafał T
Na stronie od 2011 marzec
15 lat 1 miesiąc 25 dni
Dodane: 21 listopada 2024, godz. 13:40:39
Autor zdjęcia: Rafał T
Rozmiar: 1900px x 1425px
Licencja: CC-BY-NC-SA 3.0
Aparat: COOLPIX P530
1 / 250sƒ / 5.7ISO 1006mm
1 pobranie
1220 odsłon
6 średnia ocen
Poprzednie i następne zdjęcia Rafał T
Obiekty widoczne na zdjęciu
kościoły, katedry, kaplice
Chodel (3)
Kościół Matki Boskiej Loretańskiej
więcej zdjęć (20)
Zbudowano: 1746
Zabytek: A/130 z 15.12.1966

Na południowy wschód od Chodla, w odległości około kilometra od miasta, 

http://chodel.c...tawy/index.htm"
target="_parent">wśród łąk na niewielkim wzniesieniu stoją ruiny kościoła pojezuickiego p.w. M.B. Loretańskiej. W miejscu tym istniała niegdyś kaplica wzniesiona w 1616 roku przez jezuitów, a w niej znajdował się uważany za cudowny obraz Marki Bożej Loretańskiej. Poza tym że była ona "...w pół murowana..." jak to podaje lustracja z 1773 roku, dużo więcej o niej nie wiemy. W zachowanych archiwach brak jest najdrobniejszych nawet wzmianek na temat jej wyglądu. 5 sierpnia 1736 roku ks. Denhof kanonik krakowski założył i poświęcił kamień węgielny pod mury nowego kościoła. Zasadnicze prace budowlane ukończono zapewne już w 1750 roku, gdyż Data "A.D. 1750" figuruje nad głównym wejściem w fasadzie zachodniej. Nie wiadomo kto był autorem projektu kościoła - dokumenty milczą na ten temat. Z powodu braku materiałów źródłowych nie można także powiedzieć, kiedy nastąpiła jego konsekracja i kto jej dokonał. Jedyna wzmianka mówiąca, że świątynia ta była konsekrowana pochodzi z roku 1781. 
http://chodel.c...oret/index.htm"
target="_parent">Kościół M.B. Loretańskiej był budowlą późnobarokową, orientowaną, murowaną z cegły (niektóre elementy z opoki licowane cegłą) i otynkowaną. Założony na planie prostokąta, trzynawowy, bazylikowy, wzorowany na katedrze lubelskiej. Prezbiterium zamknięte półkolistą obsadą, po bokach dwie prostokątne zakrystie. Dach kryty gontem był dwuspadowy nad nawą główną i pulpitowy nad bocznymi, na środku posiadał niegdyś zwieńczoną kopułę sygnaturkę. Elewacja frontowa (zachodnia) dwukondygnacyjna, trójosiowa. Po bokach wtopione częściowo w fasadę dwie okrągłe wieżyczki. (obecnie bez kopułek). W kondygnacji dolnej rozczłonkowanej pilastrami ozdobne wejście - niegdyś z drzwiami dwuskrzydłowymi żelaznymi, z "wrzeciążem". Posiadał on cztery wieże oraz drewnianą dzwonnicę, w której umieszczony był jeden dzwon. Przypuszczać można, że świątynia jezuicka wzbudzała zachwyt odwiedzających ją wiernych. Przed kościołem wzniesiona została wówczas wysoka kolumna na której zakonnicy umieścili posąg Matki Boskiej

Druga kondygnacja posiadała okno balkonowe z dwoma niszami po bokach. Zwieńczenie fasady półkoliste, niegdyś ze spływami wlotowymi i sterczynami. Elewacje boczne w przyziemiu podzielone pilastrami i ożywione niszami i owalnymi otworami, w górnej kondygnacji (nawa główna) posiadają prostokątne otwory okienne w płycinach. Do wnętrza poza głównym wejściem prowadziły jeszcze boczne, drewniane drzwi od północy i południa w pierwszym przęśle nawy. Z zakrystii (od północy) małe żelazne drzwiczki wiodły na cmentarz przykościelny. Wnętrze sklepione było w nawie głównej pokrytą być może malowidłami kolebką z lunetami. Ściany podzielono parami pilastrów jońskich. W pierwszym przęśle nawy znajdował się chór muzyczny wsparty na dwóch filarach z wejściem od południa po drewnianych schodach. W murowanym ołtarzu głównym znajdował się obraz M.B. Loretańskiej, a w bocznych również murowanych - obraz ze św. Józefem i w drugim przedstawiający św. Jakuba i św. Annę. Na południe od głównego ołtarza znajdował się skarbczyk, od północy zakrystia. W obu pomieszczeniach było po jednym oknie "...z tafel półćwiartkowych w ramach porządnie oprawynych z kratą żelazną...". podłoga kościoła ułożona była z desek drewnianych, przed głównym ołtarzem z tarcic. Pod prezbiterium znajdowały się krypty. W 1754 roku "... kościół M.B. Loretańskiej w Chodlu, ze składek i ofiar nowo postawiony policzył jenerał Visconti do kościołów zakonu z nadaniem przywilejów i odpustów...". Już jednak w 1766 roku wskutek nieporozumień z proboszczami chodelskimi, biskup Bołtyk odebrał jezuitom prawo patronatu nad kościołem. Spór rozwiązało ostatecznie breve Klemensa XIV w. kasujące zakon jezuitów. Po kasacie i opuszczeniu Chodla przez jezuitów kościół zaczął ulegać ruinie. Już w czasie lustracji w 1773 roku, gontami kryty dach był "miejscami pognity". W 1781 roku zanotowano: "... dach na nim zły... podłoga zgniła...". W latach osiemdziesiątych XVIII wieku, czyli niespełna 10 lat po zlikwidowaniu zakonu jezuitów świątynia na Lorecie ulegała powolnemu procesowi dewastacji. Po przeniesieniu obrazu Matki Boskiej Loretańskiej w roku 1785 przez prepozyta chodelskiegp, ks. Jakuba Gajewskiego (1767-1788) do kościoła parafialnego w Chodlu, nie odbywały się już tu żadne nabożeństwa. Wynikać to mogło z niewystarczającej liczby duszpasterzy w parafii chodelskiej pod koniec XVIII wieku. W bliżej nieokreślonym czasie zawalił się dach i runęło sklepienie i w czasie wizyty kanonicznej bpa. Janowskiego w 1891 roku "stały już tylko ściany bez dachu, kościółek zaś otoczony był belkami utrudniającymi przystęp do niego". Jeszcze w 1904 roku ks. Ozimiński zanotował: "...znać jeszcze rozmaite sztukaterie na ścianach, suficie(?) i gzymsach z gipsu...". Obecnie stoją już tylko niszczejące coraz bardziej ruiny. W 1910 roku jeden z architektów wpadł na pomysł rozebrania ruin kościoła i zużycia ich na budowę kościoła w Ratoszynie. Mocna budowa murów przeszkodziła realizacji pomysłu.

Obok kościoła stała dzwonnica drewniana z jednym dużym dzwonem. Za cmentarzem znajdowała się stojąca na ceglanym postumencie i wysokiej kolumnie statua M.B. Loretańskiej wystawiona być może jeszcze przez Bernarda Maciejowskiego. Do dziś zachował się tylko będący w stanie ruiny postument aczkolwiek kolumna istniała jeszcze w 1891 r. Na zachód od kościoła znajdowała się rezydencja jezuitów. Był to budynek dwukondygnacyjny, założony prawdopodobnie z drewna, z zewnątrz oblicowany cegłą "z Pruska i wapnem tynkowany", kryty gontem. Zwrócony był frontem na północny zachód, fasad główna zwieńczona była trójkątnym frontem. W przyziemiu posiadał sień i sześć pomieszczeń, na piętrze jedną dużą salę i 6 małych izdebek. Obok dworku stał drewniany budynek mieszczący kuchnię, alkierz i komorę, budynki gospodarcze: chlewik, wozownia, stajnia i stodoła i dalej ustawione w jednym rzędzie fortami na północny wschód chałupy rzemieślników. Jezuici oprócz realizacji zadań misyjnych zajęli się również kwestiami gospodarczymi. W swoich dobrach prowadzili wzorową gospodarkę, która oddziaływała także na okoliczne wioski. Dążyli do podniesienia znaczenia handlowego miasta, upatrując w tym dodatkowe dla siebie źródło dochodów. Dlatego też wyjednali u króla Augusta II przywilej, 5 lipca 1715 roku, który zwiększałby liczbę jarmarków z 6 na 12. W literaturze przedmiotu można spotkać się ze stwierdzeniem, że okres obecności jezuitów w parafii Chodel, był epoką świetności miasteczka. Nigdy już potem miejscowej ludności nie żyło się tak dobrze jak w okresie, gdy właścicielami Chodla był zakon jezuitów. Za 
http://chodel.c...afia/loret.htm<
/p>
ul. Ratoszyńska
więcej zdjęć (22)