Tak Zosiu - to schron :) Niewielkie prefabrykowane schrony mieszczące jednego żołnierza potocznie nazywane były przez wojaków Wechrmahtu Kochtopfe (garnek Kocha). Nazwa ta wzięła się od imienia gauleitera Prus Wschodnich Erich Kocha, który przygotowując te tereny do obrony w 1944 r. przed nadchodzącą Armią Czerwoną nakazał masową produkcję tego typu obiektów fortyfikacyjnych. .Były to okrągłe konstrukcje z betonu o średnicy od 1,2 do 2,5 m i wysokości ok.2,5 m z niewielkim wejściem (ok. 0,8×0,8 m) wyposażonym w stalowe, betonowe lub drewniane drzwiczki. Schrony zagłębiano w ziemi lub ustawiano na powierzchni na betonowych fundamentach. Służyły jako stanowiska strzeleckie (otwarte od góry lub wyposażone w strzelnice) , stanowiska obserwacyjne lub indywidualne schrony dla wartowników strzegących koszar, urzędów, obiektów przemysłowych czy stacji kolejowych. Schrony tego rodzaju występowały są pod kilkoma nazwami Einmannbunker (schron dla jednej osoby), Schutzzelle (bezpieczna cela), lub Spitzschutzzelle (szpiczasta cela - dla obiektów stożkowo zwężających się ku górze).

do legion: Przy okazji żartobliwa gra słów bo Koch to po niemiecku kucharz a Kochtopf to garnek kuchenny ;)

do legion: Bardzo dziękuję za obszerne wyjaśnienie.