W wyniku przejęcia Śląska przez króla pruskiego zaczęła następować liberalizacja życia religijnego, w tym dla przeważających w Roztoce ewangelików. Zezwolono na nabożeństwa ewangelickie, które w Roztoce do 1742 r. odprawiano w powozie, tzw. Wagenhaus, który stał w miejscu późniejszego kościoła. Pierwsze nabożeństwo odbyło się 24 grudnia 1741. Rok później wybudowano drewniany dom modlitwy - Bethaus, który został poświęcony w IV niedzielę Adwentu 24 grudnia 1747 roku pod wezwaniem Żłóbka Jezusa (Zum Kripplein Christi). Kazanie wygłosił Christian Simonstrat, diakon Kościoła Pokoju w Jaworze, po czym w uroczystej procesji udano się do nowej świątyni, gdzie pierwsze nabożeństwo odprawił miejscowy proboszcz Georg Petzold. Organy zbudował Georg Meiner, a koszt ich wyniósł 825 guldenów. Plac pod budowę kościoła został ofiarowany przez Hansa Heinricha IV von Hochberg. Tenże Bethaus został upamiętniony w 1748 przez Friedricha Bernharda Wernera na wielu rysunkach. W 1820 dobudowano wieżę z dwoma dzwonami. Fundatorem dzwonów stał się hrabia Hans Melchior Julius von Schweinitz z Kłaczyny. W 1742 r. powstaje, obok już istniejących katolickich, ewangelicka szkoła i plebania.
Nowy kościół ewangelicki powstał w latach 1873-74 na miejscu wcześniejszego domu modlitwy, dzięki ogromnemu zaangażowaniu ówczesnego właściciela Hansa Heinricha Bolka XIV von Hochberg. Jako patron, poniósł on największe koszty budowy. Wzorem stała się katedra cesarska w Spirze (nb. którą w roku 1981 wpisano przez UNESCO na światową listę dziedzictwa kulturowego). Nowa budowla powstała z kamienia. Jej dach z dwiema wieżami pokryto szarym łupkiem. Na nich wisiały trzy dzwony. W czasie I wojny światowej dwa wraz z kilkoma piszczałkami organowymi zabrano jako materiał zbrojeniowy. W latach 1923 i 1928 otrzymała Roztoka dwa nowe dzwony, które ponownie w 1943 użyto w celach wojennych. Do dzisiaj dzwoni ten trzeci, najstarszy. Wcześniej przed wejściem do kościoła znajdowała się skrzyneczka z napisem: „Pomóż biednym”, którą po mszy zabierano. W tym czasie obok bramy kościelnej mieszkał stróż. Z jego domu na kościół wychodziło małe okienko, gdzie parafianie mogli rozmieniać pieniądze.
Wszystkie wykonane w budynku freski i malowidła są dziełem znanego malarza i rysownika Carla Andrae. Pod ołtarzem znajdowała się krypta, gdzie podczas powodzi zostały przeniesione sarkofagi i trumny rodziny Hochbergów z kościoła katolickiego. Wiele z nich uległo jednak zniszczeniu. Organy zostały zbudowane w 1905 r. przez firmę „Eule” z Budziszyna. Miały 1800 piszczałek. Początkowo miech musiały obsługiwać dwie osoby. Potem były napędzane elektrycznie. W zimie ogrzewano kościół.
Od 1945 r. kościół przejęty został przez przybyłych z Kresów katolików, którzy zaniechali korzystania, z jako mniejszego i częściowo zniszczonego działaniami wojennymi kościoła katolickiego z XIV wieku pw. apostołów Piotra i Pawła , który opuszczony i niekonserwowany, popadł w ruinę, i mimo wartości zabytkowych został w 1973 r. ostatecznie rozebrany. Kościół Żłóbka Jezusa zmienił patrona - obecnym jest św Stanisław.
Za Wiki i innymi źródłami - Festung.