Neogotycka, ceglana świątynia wybudowana w latach 1897-1901 z inicjatywy księdza Bolesława Wróblewskiego - autora opracowania nt. św. Otylii. Jako opiekunka niewidomych i chorych na choroby oczu, prawdopodobnie została wybrana na patronkę kościoła ze względu na pobliskie źródło, które - według tradycji - posiada właściwości lecznicze na choroby oczu. W 1903 świątynia została konsekrowana przez biskupa Stanisława Zdzitowieckiego. W skład zespołu śwątynnego wchodzi także budynek plebanii z 1907 r., murowana kaplica z końca XIX wieku wzniesiona nad źródłem , cmentarz parafialny oraz murowane ogrodzenie z 1900 r.