Kłopoty finansowe Edmunda Bojanowskiego, doprowadziły do sprzedaży majątku. Licytację wygrał Apolinary Lossow, właściciel pobliskiej Gryżyny, ożeniony z Seweryną z Twardowskich. Z nim należy wiązać budowę nowej siedziby, po ukończeniu której stary, klasycystyczny dwór zamieniony został na oficynę. Nowy budynek przeznaczony był dla Dobrogosta Lossowa, który przejął majątek w 1874 roku. Jego następcą był w latach 1880-1896 syn Aleksander, a po nim Dobrogost Lossow, który pozostawał tu do 1939 roku.

Zachowany do naszych czasów, zbudowany zapewne przez Wilkońskich około 1800 roku, klasycystyczny dwór w Grabonogu jest niezwykle interesującą, jedyną w swoim rodzaju siedzibą łączącą w sobie formy bardzo skromnego, barokowego dworu z elementami nowego stylu, zastosowanego w ukształtowaniu i opracowaniu wydatnego ryzalitu frontowej elewacji.

O niepowtarzalności tej budowli decyduje jednak jego miniaturowa nieomal skala oraz klasycystyczna dekoracja architektoniczna wykonana w drewnie. Dwór jest niewielkim, parterowym budynkiem o murach (pierwotnie) konstrukcji szkieletowej, wypełnianych gliną (po generalnym remoncie w 1980 roku - ceglanych), założonym na rzucie zbliżonym do kwadratu, z wydatnym piętrowym ryzalitem wysuwającym się w osi elewacji frontowej. Główny korpus dworu przykrywa bardzo wysoki (wyższy od kondygnacji parteru) czterospadowy dach pokryty gontem; ryzalit zwieńczono dwuspadowym dachem. Wykonana w drewnie klasycystyczna dekoracja architektoniczna skupiona została na elewacjach dominującego nad całością ryzalitu. Ryzalit przy narożach zaakcentowany jest parami pilastrów, ponad którymi przebiega dorycki, tryglifowo-metopowy fryz, a całość wieńczy okazały trójkątny naczółek, obwiedziony profilowanym gzymsem. W osi ryzalitu umieszczono główne wejście wiodące do sieni przykrytej drewnianym stropem wspartym na dwóch drewnianych kolumnach.

Obecnie dwór pełni funkcję niewielkiego muzeum o charakterze etnograficznym. W celu zwiedzenia należy kontaktować się sąsiadującym Zespołem Szkół Rolniczych im. gen. Józefa Wybickiego.



Za: