Najstarsza historia domu nie jest znana, po napisie wykutym w kamiennym portalu można się dowiedzieć jedynie o dacie jego budowy - 1740 rok. Najstarsze dostępne dokumenty mówią, że właścicielami domu przed 1945 rokiem byli Herman i Selma Haude. Już wówczas budynek był niezamieszkały. Właściciele uznali, że jest zbyt stary i niewygodny. Pozostawiając bydło w części gospodarczej, izbę mieszkalną wynajęli na zakład szewski. Sami natomiast przeprowadzili się do świeżo zbudowanego budynku po drugiej stronie torów kolejowych. Herman Haude zmarł w 1946 roku, a jego żona wraz z dziećmi wyjechała do Dolnej Saksonii.
Po wojnie dom wraz z przyległą do niego ziemią został przekazany polskiemu rolnikowi. Była to rekompensata za utracone na terenie ZSRR gospodarstwo. Nowi właściciele, podobnie jak poprzednie niemieckie małżeństwo nie mieszkało jednak w budynku. Przeznaczając go na pomieszczenia gospodarcze przenieśli się do nowszego obiektu. Zabytkowa chata znów pełniła rolę obory i kurnika. Dopiero w 1983 roku, już w rękach kolejnych właścicieli i pod okiem Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków rozpoczęto kapitalny remont.
Tradycyjna architektura chaty morawskiej mimo umieszczenia w dachu wielu okien zachowała się do dziś. Pozostawiono również oryginalny kamienny parter oraz więźbę dachową wykonaną z nieodżywiczanej jodły. Wnętrza poza mieszkaniem właścicieli mieszczą przestronny apartament z wyjściem na taras oraz pokoje gościnne. Chata znajduje się w dużym ogrodzie, a po jej południowej stronie rozciąga się szeroka panorama Karkonoszy.