Hotel InterContinental – pięciogwiazdkowy hotel w Warszawie, zlokalizowany pomiędzy ulicami Emilii Plater, Śliską i Sosnową, który zaprojektował zespół architektów pod kierownictwem nieżyjącego już Tadeusza Spychały.

Budynek charakteryzuje jednolita, smukła bryła, utrzymana w groszkowej tonacji kolorów, podobnie jak sąsiadujący wieżowiec WCF. Mieści 326 pokoi gościnnych o różnym standardzie, w tym apartament prezydencki, 77 luksusowych apartamentów z aneksem kuchennym oraz posiada 12 sal konferencyjnych. W budynku jest również sala balowa, dwa bary, dwie restauracje, pijalnia czekolady E.Wedel, sauna, fitness club, spa, solarium. Na 43 i 44 piętrze (150 metrów nad ziemią) położony jest nowoczesny basen. Pod ziemią mieszczą się parkingi dla 175 pojazdów, rozłożone na pięciu poziomach. Wybudowanie budynku pochłonęło ponad 100 milionów euro.

W celu wybudowania wieżowca zamknięto na prawie rok przed rozpoczęciem budowy, a następnie wyburzono pierwszy w Polsce klub jazzowy, legendarne Akwarium (rok zał. 1970). Był to wówczas jedyny klub jazzowy w Warszawie. Mieszkańcy okolicznych bloków protestowali przeciwko nowemu budynkowi, tłumacząc że zasłoni im światło słoneczne. Nie przekonywały ich nawet zachęty ze strony inwestora, który chciał odnowić ich bloki. Ostatecznie doszło jednak do porozumienia z mieszkańcami, czemu budynek zawdzięcza swój ciekawy wygląd - stoi tak jakby na "kurzej stopce", a mieszkańcy bloków z tyłu mają taki sam dostęp do światła jak wcześniej.

Wikipedia