starsze
nowsze
1
1+
2-
2
2+
3-
3
3+
4-
4
4+
5-
5
5+
6-
6
oceń zdjęcie | skomentuj ocenę | 4 głosy | średnia głosów: 6

Polska woj. lubelskie Zamość ul. Partyzantów Kościół św. Krzyża

Lata 1984-1988 , Rynek Nowego Miasta. W głębi kościół św. Krzyża. Ze zbioru zdjęć przekazanych zamojskiemu archiwum przez Pana Józefa Siudaka.

Skomentuj zdjęcie
nyskadolniak
+1 głosów:1
Po lewej Fiat 126p FL - od 1984.
2024-12-10 22:12:03 (rok temu)
Wiesław Smyk
Na stronie od 2010 luty
16 lat 2 miesiące 6 dni
Dodane: 7 grudnia 2024, godz. 18:44:38
Autor: Siudak Józef ... więcej (288)
Rozmiar: 2048px x 1319px
5 pobrań
491 odsłon
6 średnia ocen
Poprzednie i następne zdjęcia Wiesław Smyk
Obiekty widoczne na zdjęciu
kościoły, katedry, kaplice
Kościół św. Krzyża
więcej zdjęć (21)
Zbudowano: 1938-46
W 1937r. ks. bp Leon Fulman zaproponował wskrzeszenie tradycji dawnego kościoła Św. Krzyża na Przedmieściu Lwowskim. Było to konieczne dla dobra duchowego jak i wygody mieszkańców Nowej Osady, którzy dotkliwie odczuwali zbyt dużą odległość do kościoła parafialnego. Placówka Duszpasterstwa była potrzebna również dla umocnienia wiary w tutejszym środowisku robotniczym, łatwo ulegającym wpływom komunistycznym, jak i z powodu rozwijających się w tej dzielnicy sekt.
Znalezienie odpowiedniego miejsca i wzniesienie świątyni na Nowym Mieście ks. bp Fulman zlecił wikariuszom kolegiaty: na początku ks. A. Krawczykowi, a później ks. Franciszkowi Zawiszy. Pierwsze zebranie organizacyjne Komitetu Budowy Kościoła na Nowej Osadzie odbyło się 12 XII 1937r., którego przewodniczącym został starosta p. M. Sochański. Zdecydowano, że najlepszym miejscem na budowę będzie plac, na którym znajdował się Urząd Gminy. Teren został nabyty na początku IV 1938r. Budowę według projektu architekta Jerzego Siennickiego rozpoczęto od prowizorycznej kaplicy, w której odbywały się pierwsze nabożeństwa.
Dalsze prace budowlane przerwała II wojna światowa. Działalność duszpasterską w tych latach, wiążącą się z ogromnym ryzykiem, prowadziło czterech kapłanów: ks. Antoni Gomółka, ks. Edward Mikołajun, ks. Bogumił Efner i o. Marcin Karaś CSSR. Po aresztowaniu przez gestapo ks. Zawiszy budowa nie mogła być kontynuowana. Kościół zamieniono na magazyn zagrabionego mienia pożydowskiego, a Msze św. nadal były odprawiane w kaplicy pod prezbiterium zw. „Betlejemską”.
Diecezja lubelska, jak i inne w czasie wojny, doznała wielu szkód natury materialnej i personalnej. Okres powojenny także nie był szczęśliwy dla Polski, gdyż zakończenie wojny nie oznaczało odzyskania wolności. Komuniści starli się również zniszczyć kościół katolicki i dlatego te czasy nie były sprzyjającymi dla budowy i tworzenia ośrodków sakralnych. W tych warunkach kontynuowano rozpoczęte prace przy budowie kościoła Św. Krzyża i utworzenia przy nim nowej parafii. Pomimo wielu trudności ludzie pełni entuzjazmu i zaufania do Kościoła podjęli trud dalszej budowy świątyni.
image0024 III 1946r. Ojciec Święty Pius XII mianował ks. Stefana Wyszyńskiego biskupem diecezji lubelskiej. Wspierał on budowę świątyń i organizowanie nowych ośrodków duszpasterskich. Dostrzegł także potrzebę utworzenia odrębnej nowomiejskiej parafii w Zamościu. 27 VII 1946r. powierzył ks. Marianowi Giermakowskiemu obowiązki rektora kościoła Św. Krzyża na Nowym Mieście, zlecając kontynuację budowy i skupienie społeczeństwa. Podczas jednej z wizyt miasta ks. bp zwiedzając Nową Osadę i świętokrzyski kościół stwierdził stanowczo, że będzie tutaj samodzielna parafia. Kościół wybudowany w latach: 1938-1946 został poświęcony przez ks. Franciszka Zawiszę .
Za
ul. Partyzantów
więcej zdjęć (860)
Dawniej: Trakt Lwowski/Lwowska/Lembergstrasse
Ulica ta powstała około 1822 roku i określano ją jako Trakt Lwowski (biegnący na wschód, w kierunku Lwowa, stąd ta nazwa). Z tym związane było wytyczenie w tym roku Nowej Osady, przez którą trakt ten przebiegał (przecinając w ten sposób Nowy Rynek powstały jako jej centrum), na co wpłynęła przeprowadzona wówczas modernizacja zamojskiej twierdzy.
W 1913 roku posadzono przy niej drzewa i ustawiono ławki, a w I poł. lat 60. ulica ta została gruntownie zmodernizowana. Za wikipedia
Nowy Rynek
więcej zdjęć (160)
Nowy Rynek - jeden z placów w Zamościu, który jest położony we wschodniej części miasta, na Nowym Mieście. Wymiary Nowego Rynku wynoszą ok. 90 na 150 metrów - są nieco większe od wymiarów Rynku Wielkiego na Starym Mieście (jest rozciągnięty na linii północ-południe). Ze wschodu na zachód przecina go jedna z głównych, najruchliwszych ulic miasta - ulica Partyzantów, na północ biegnie ul. M. Reja, a na południe jej przedłużenie, ul. Ogrodowa. Brak przy nim zabytkowych czy wyjątkowych budynków. Zabudowa ta jest dość mieszana, głównie dwu-, trzykondygnacyjne kamienice, poza północną stroną, gdzie są markety "Lux" (spółdzielni PSS Społem). Nowy Rynek pojawił się w 1822 roku w centrum nowo powstałej wówczas Nowej Osady. Przedzielony szosą lwowską, był początkowo otoczony zabudowaniami charakterystycznymi dla małych miasteczek, tj. podcieniowymi i drewnianymi domami. Było to miejsce, gdzie odbywały się targi i jarmarki. Istniały tu 2 studnie pompowe, a w II poł. XIX wieku powstawały domy murowane, pod koniec tego stulecia również piętrowe (spośród 29 domów, murowanych było 15). W III ćw. XIX wieku, przy wylocie Nowego Rynku wzniesiono 2 zajazdy, które istnieją do dzisiaj (płn. zajazd nadbudowany). Plac ten częściowo wybrukowano w 1913 roku. Po I wojnie światowej, przy skrzyżowaniu ulic wybudowano stację transformatorową, którą rozebrano ok. 1970 roku. W 1937 roku wokół Rynku mieszkało 1700 osób, znajdowało się tu 91 sklepów (głownie spożywczych) i 7 gospód. 29 posesji wśród 35 było własnością Żydów. W latach 50.-70. na odbywały się tu wiece, które rozpoczynały pochód 1-majowy. Do początku lat 60. zatrzymywało się w czwartki na Rynku i jego okolicach kilkaset furmanek, a przedsiębiorstwa handlowe urządzały tu wielkie wiosenne oraz jesienne jarmarki. Mieściło się tu również kilka piekarń (m.in. Gradziuk, Łokaj czy Lewińska) i prywatnych sklepików (także państwowe oraz spółdzielcze, nazywane np. "u Obsta"). Ostatni, najbardziej charakterystyczny, staroświecki prywatny sklepik, którego właścicielem był S. Lis, zamknięto ok. 1970 roku. W okresie tym z Nowego Rynku usunięto budki oraz kioski, a pozostały jedynie kramy i ławy. Tak zwane "kocie łby" (nawierzchni) w północnej części Rynku zastąpiono klinkierem, jednak stary bruk zachował się w południowo wschodniej części placu. Zakazano tu również postoju furmanek i wzniesiono 2 długie pawilony (dzisiejsze PSS-y). Rozebrano też kilka domów, w tym ostatni, narożny i zabytkowy przy ul. Ogrodowej w 1980 roku. Przestał wówczas także istnieć zespół handlowy GS. Pod koniec lat 70. pojawiają się ponownie sklepy prywatne, a w latach 80. przy Rynku stają pierwsze nowe domy (po ok. 40 latach od wybudowania narożnej kamienicy Ramsa). Zmodernizowane zostało skrzyżowanie, a od 1988 roku istnieje tu sygnalizacja świetlna. W 1994 roku, w kwartale północno wschodnim ulokowano bazar, a od 1999 roku powstała nowa i estetyczna zabudowa. Obecnie Nowy Rynek stanowi centralny punkt Nowego Miasta, uchodzącego powszechnie w Zamościu za niejako jego odrębną część (dzielnicę), obejmującą nie tylko jednostkę o tej samej nazwie - Osiedle Nowe Miasto - ale także graniczące z nią i pobliskie Osiedla: Świętego Piątka, Partyzantów, Słoneczny Stok i Zamoyskiego. Działa tu obecnie największe targowisko z kioskami i straganami w Zamościu (w południowo-zachodniej i północno-wschodniej części); jego fragmenty zajmuje także parking. Do dzisiaj utrzymują się targi na Nowym Rynku, a w każdy czwartek nadal przybywa tu wiele zamościan. Za wiki