Późnobarokowy pałac wzniesiony około 1700 r. z fundacji hr. Alberta Leopolda Paczyńskiego z Tenczyna. Został przebudowany przez książąt Hohenlohe-Oehringen po pożarze w 1867 r. Po 1945 r. wykorzystywany jako mieszkania dla pracowników gospodarstwa rolnego. Sprywatyzowany w latach 90-tych XX w. Około 2001 r. prywatny inwestor wyremontował jedną z bocznych elewacji, niestety prace zostały wstrzymane. Od 2009 r. właściciel próbuje sprzedać pałac.

Budynek murowany z cegły, potynkowany, wzniesiony na planie litery „L”, wzniesiony na sklepionych piwnicach, trzykondygnacjowy, nakryty dachem mansardowym. Fasada (elewacja południowo-wschodnia) piętnastoosiowa z przejazdem na osi, ozdobionym kamiennym późnobarokowym portalem z kartuszem herbowym Paczyńskich w zwieńczeniu. Na lewo od przejazdu okna doświetlające klatkę schodową, umieszczone między kondygnacjami. W elewacjach od strony dziedzińca znajdują się zamurowane krużganki. W trakcie prac remontowych skuto zewnętrzne tynki oraz wiele ozdobnych detali architektonicznych. Jak powinien wyglądać pałac pokazuje odrestaurowana elewacja boczna. Wnętrza przekształcone, w układzie jedno- i dwutraktowym. Część pomieszczeń nakryta sklepieniami: krzyżowymi, kolebkowymi i kolebkowymi z lunetami. W narożniku południowo – wschodnim kaplica p.w. Świętej Trójcy. Kaplica wzniesiona na rzucie prostokąta, zwieńczona sklepieniem nieckowym, na którym około 1730 r. wykonano późnobarokową polichromię przedstawiająca między innymi Wniebowzięcia Matki Boskiej i czterech Ojców Kościoła. Ze względu na brak możliwości wejścia do środka budynku trudno ocenić czy polichromia jeszcze istnieje. Pałac zabezpieczony przed wejściem można zobaczyć tylko z zewnątrz.

Do rejestru zabytków sztuki w Bycinie po raz pierwszy wpisano zespół pałacowy i folwarczny (pałac, park, młyn, stodołę, 2 czworaki, oficynę) 07.03.1960 r., pod nr rej.: 315/60, wpis ponowiono 10.03.1997 r.

opis za