Kapliczka wybudowana w XVIII wieku stanowi świadectwo minionej epoki i malowniczy przykład budownictwa ludowego. Wzbogaca lokalny krajobraz.
Historia
Zbudowana pod koniec XVIII wieku. Przy kapliczce gromadzili się mieszkańcy na nabożeństwa majowe. Biciem dzwonu oznajmiano „Anioł Pański”, przybycie księdza do chorego z wiatykiem, „odejście do wieczności” kolejnego mieszkańca, a także ostrzegano przed pożarem. Drewnianą i polichromowaną rzeźbę św. Nepomucena umieszczono we wnęce kapliczki dla zapewnienia ochrony wsi przed powodzią, klęską nieurodzaju. Zadaszenie kapliczki jeszcze w latach 70’ XX wieku w całości było nakryte gontem.
Opis
Kapliczka sytuowana jest w środku miejscowości, przy posesji domu nr 4. Zwrócona frontem w stronę wschodnią. Murowana, otynkowana, dwukondygnacyjna, nakryta blachą. Dolna kondygnacja wzniesiona na planie kwadratu ze ściętymi narożnikami. Od wyższej ośmiobocznej kondygnacji oddzielał ją gzyms, od frontu nakryty daszkiem. W wejściu drzwi klepkowe ze wziernikiem w kształcie kielicha. Powyżej otworu drzwiowego wnęka, w której umieszczono barokową rzeźbę św. Nepomucena. Jej atrybucja nie jest znana. Święty został ukazany w ekspresyjnej pozie, którą podkreśla wyrazisty modelunek szat naśladujący fakturę futra na pelerynie. Od strony południowej, na wysokości drugiej kondygnacji umieszczono niewielki otwór, który prawdopodobnie służy jako wejście. Dach namiotowy, z sześcioboczną latarnią, krytą blachą. Pod zadaszeniem dekoracja snycerska w formie ozdobnych fartuchów. Górna część kapliczki otwarta z każdej strony, dzięki czemu widać dzwon, którą wieńczy baniaste zwieńczenie z trójlistnym krzyżem. W dolnej części wyodrębniona kaplica, a w niej obraz z przedstawieniem N.M.P., oleodruk, krucyfiks. Wnętrze przykrywa sklepienie żaglaste. Zabytek dostępny.
Oprac. Magdalena Urbaniak - Leśniak, OT NID w Opolu, 23-08-2017 r.
Źródło: (CC BY-NC-ND 3.0)