Pierwszy most kolejowy w Uhowie zbudowano w 1860 roku, w ramach budowy linii warszawsko – petersburskiej. Linia ta łączyła Warszawę z Petersburgiem, stolicą Cesarstwa Rosyjskiego. W grudniu 1862 roku ukończono budowę całej trasy: Petersburg – Gatczyna – Ługa – Psków – Dyneburg –Wilno – Białystok – Łapy – Warszawa. Tego samego roku kolej oddano do użytku. Była to druga linia kolejowa na ziemiach ówczesnego Królestwa Polskiego.



W odróżnieniu od kolei warszawsko-wiedeńskiej (pierwsza linia kolejowa na ziemiach Królestwa Polskiego; rozstaw szyn 1435 mm), kolej warszawsko-petersburska miała rosyjski rozstaw szyn – 1524 mm.Z racji tego, iż był to okres powstania styczniowego, w sierpniu 1863 roku, polscy powstańcy założyli pod jednym z przęseł minę, którą dostrzegli żołnierze rosyjscy. Most został częściowo zniszczony w 1915 roku przez wycofujących się Rosjan.



Do kolejnej destrukcji doszło w sierpniu 1920 roku, w czasie wojny polsko-bolszewickiej, po bitwie warszawskiej. W jego odbudowie, w roku 1922, udział brało Wojsko Polskie.W latach 30. XX wieku most kolejowy w Uhowie miał rozpiętość 166 m i wys. 9 m. Zbudowany był z żelaza i drewna. We wrześniu 1939 roku most został znów wysadzony przez wycofujące się jednostki polskie. 30 lipca 1944 r. Niemcy podpalili Uhowo i wysadzili most na Narwi. Ciągłe niszczenie i wysadzanie mostu na Narwi, podczas różnych wojen i bitew, przez kolejne, wycofujące się wojska, spowodowane było tym ,że był on ważnym punktem strategicznym.



Po II wojnie światowej, na moście kolejowym w Uhowie był tylko jeden tor. Do maszynisty pociągu czekającego na bocznicy w Łapach dosiadał robotnik, który miał za zadanie dopilnować, by pociąg prze most na Narwi przejechał bardzo powoli.



Źródło: