starsze
nowsze
1
1+
2-
2
2+
3-
3
3+
4-
4
4+
5-
5
5+
6-
6
oceń zdjęcie | skomentuj ocenę | 1 głos | średnia głosów: 6
Skomentuj zdjęcie
Desperado
Na stronie od 2015 lipiec
10 lat 9 miesięcy 0 dni
Dodane: 9 stycznia 2025, godz. 14:09:06
Autor: Włodzimierz Pfeiffer ... więcej (676)
Rozmiar: 3254px x 2315px
4 pobrania
333 odsłony
6 średnia ocen
Poprzednie i następne zdjęcia Desperado
Obiekty widoczne na zdjęciu
inne obiekty wojskowe
Architekt: Jan Płoszko
Zbudowano: 1930
Dawniej: Wojskowa Prokuratura Garnizonowa; Wojskowe Biuro Emerytalne
Zabytek: A/110 z 1971-01-20

Budynek powstał w 1930 r. najprawdopodobniej według projektu Jana Płoszko jako siedziba Wojskowej Prokuratury Garnizonowej i taką funkcję pełnił do roku 2010. Został założony na planie prostokąta, jest czterokondygnacyjny. W 15-osiowej fasadzie część środkowa została zaznaczona głównym wejściem do budynku. Wejście to zostało oflankowane trzonami kolumn, nad drzwiami znajduje się niewielki balkon pierwszego piętra, całość zamknięta jest łukiem, od którego odchodzą geometrycznie wyprofilowane płyciny, kojarzące się z odchodzącymi od wejścia promieniami. Budynek został zbudowany w stylu modernistycznym, detal jest tutaj bardzo skromny, parter budynku zdobi boniowanie, natomiast najbardziej charakterystycznym elementem całej bryły jest główne wejście do obiektu.



wg.

br />


Historia 74 RPW:



Pod koniec II wojny światowej, rozkazem nr III Wiceministra Obrony Narodowej ze stycznia 1945 roku w sprawie "Powołania Wydziału Nadzoru Technicznego i Odbiorów Departamentu Intendentury MON" zainicjowano powstanie jednostek organizacyjnych w Wojsku Polskim, których zadaniem było nadzorowanie produkcji wyrobów obronnych.



W styczniu 1947 roku Główny Kwatermistrz Wojska Polskiego skierował do m. Łódź grupę oficerów celem zorganizowania produkcji i dostaw umundurowania dla wojska.



Pod koniec 1949 roku powołany został Wydział Nadzoru i Odbiorów Technicznych w Łodzi, który po przekształceniu w Wydział Nadzoru i Odbiorów Departamentu Mundurowego i Taborowego ostatecznie w dniu 11 sierpnia 1952 roku zmienił nazwę na 74 Rejonowe Przedstawicielstwo Wojskowe z siedzibą w Łodzi.



W wyniku zmian etatowych i restrukturyzacji dokonanych 30 grudnia 2010 roku 74 Rejonowe Przedstawicielstwo Wojskowe zostało połączone z istniejącym od 12 lipca 1952 roku, 36 Rejonowym Przedstawicielstwem Wojskowym.



36 RPW przejmowało zadania i obowiązki likwidowanych:



z dniem 25.02.1988 r. 111 PW w Łodzi;

z dniem 01.01.1990 r. 62 PW w Łodzi;

z dniem 01.01.1996 r. 142 PW w Kutnie, 89 PW w Niewiadowie, 18 PW w Boryszewie k/Sochaczewa.



wg /p>
ul. Legionów
więcej zdjęć (390)
Dawniej: Konstantynowska, 11 Listopada, Obrońców Stalingradu, Konstantiner Strasse, Gen.-Litzmann-Strasse
Ulica Legionów w Łodzi, długości 2,3 km przebiega przez dwie dzielnice Śródmieście i Polesie.

Jej zasięg i nazwy zmieniały się wielokrotnie na przestrzeni lat. Ulica Średnia w latach 1823-1863 występowała tylko na odcinku od pl. Wolności do Zachodniej. Ulica Konstantynowska wymieniana najwcześniej w 1863 roku, w 1915 roku \\\"wchłonęła\\\" ul. Średnią od pl. Wolności i była przebijana w kierunku zachodnim.

W latach 1915-1918 przemianowano ją na Konstantiner Strasse;
Po zakończeniu I wojny światowej powrócono do historycznej nazwy, która przetrwała do 14 grudnia 1928 r. Tego dnia przemianowano ją na 11 Listopada;
W latach 1940-1945 nazwę zgermanizowano na Litzmann Gen. Strasse;
Nazwa 11 Listopada powróciła tylko na krótko w latach 1945-1946;
Przemianowano ją szybko na Bohaterów Stalingardu, a potem skromniej na - Obrońców Stalingradu;
W 1994 roku pojawiła się nazwa Legionów.

Wikipedia