Zespół klasztorny położony jest na skarpie nad dawnym korytem rzeki Poprad. Otocza go kamienny mur obronny z cylindryczną basztą nakrytą dzwonowatym hełmem. Fragment muru pokrywa dekoracją sgraffitowa. Dziedziniec klasztorny po północnej stronie kościoła, dostępny jest przez przejazd pod czterokondygnacyjną wieżą - dzwonnicą zwieńczoną cebulastym hełmem iglicowym. Na dziedzińcu usytuowany jest d. dom kapelana (później żeńska  szkoła przyklasztorna, ob. Dom św. Kingi - klasztorne muzeum).  Dom sąsiaduje z wzniesioną w XIX w. „nową” szkołą dla dziewcząt. Od południa dziedziniec zamyka kościół, do którego przylega piętrowy klasztor złożony z trzech jednotraktowych skrzydeł z krużgankami wokół wirydarza i czwartego skrzydła w postaci krużganka. W obrębie murów znajduje się także kwaterowy ogród klasztorny założony w 2. poł. XIX w., z włączeniem elementów starszych, dziedziniec gospodarczy ze studnią i budynkami oraz „stara” szkoła dla dziewcząt z 1828 r.