Pierwotnie wzniesiona jako trzypiętrową kamienica. Ok. 1925 dokonano przebudowy wg projektu Tadeusza Zielińskiego - kamienicy dodano 2 piętra. W budynku mieściła się siedziba Zakładu Ubezpieczeń od Wypadków. W 1944 r. kamienica została doszczętnie wypalona - być może w trakcie Powstania Warszawskiego albo już po jego zakończeniu.

W 1946 r. przystąpiono do odbudowy kamienicy przeznaczonej następnie na potrzeby biur Zarządu Miejskiego (według nowej numeracji nadano jej nr 28). Wygląd fasady - w stylu socrealizmu - wykonano w oparciu o projekt pracowni architektonicznej pod kierownictwem Zygmunta Stępińskiego (z 1948 r.).