Inicjatorem budowy pomnika był ks. bp Antoni Laubitz Pomnik zaprojektowany został przez artystę-rzeźbiarza, Marcina Rożka. 12 września 1925 roku odsłonięta została przez Prezydenta RP Stanisława Wojciechowskiego gipsowa replika pomnika, która oficjalnie była aktem położenia kamienia węgielnego i uczczeniem 900. rocznicy gnieźnieńskiej koronacji Bolesława Chrobrego[1],.

Spiżowy monument, wykonany w Warszawie w odlewni braci Łopieńskich, ostatecznie stanął na najniższym poziomie tarasowego placu katedralnego w kwietniu 1929 roku, a uroczystego odsłonięcia dokonał 30 maja 1929 Prezydent RP Ignacy Mościcki

Niestety jednak, po kilkunastu latach od uroczystości, pomnik zostaje zniszczony przez hitlerowców w czasie trwania kampanii polskiej z 1939 roku.

Po 60. latach od inauguracji dzieła Rożka, król Bolesław I Chrobry ponownie stanął na cokole gnieźnieńskiego pomnika. Monument tym razem posadowiony na wyższym tarasie placu katedralnego, tuż przy schodach, co potęguje wielkość (4,75 m postać i blisko 4 m cokół)) postumentu. Uroczystość ta miała miejsce 9 maja 1985 roku, a wykoawcą rzeźby, opartej o pierwowzór sprzed II wojny był Jerzy Sobociński; inny artysta – podobnie jak Marcin Rożek – związany z Wielkopolską.