Kościół zbudowany jako kaplica dworska w 1597 r. z fundacji Bartłomieja i Doroty z Rydzyńskich Wierzbno-Pawłowskich. W 1741 r. dzięki staraniom Andrzeja Mielżyńskiego dobudowano do kościoła kaplicę północną pod wezwaniem Najświętszego Serca Pana Jezusa. Kościół jest budowlą salową na rzucie prostokąta, z kwadratową wieżą zwieńczoną hełmem barokowym i kartuszem z datą 1772 r., herbem Leliwa Czapskich. W ołtarzu głównym z 1906 r. znajduje się obraz Matki Boskiej z Dzieciątkiem z XVII w. , ołtarze w kaplicach oraz ambona późnobarokowe z ornamentami rokokowymi.