|
starsze nowsze oceń zdjęcie | skomentuj ocenę | 2 głosy | średnia głosów: 6
19 sierpnia 2003 , Nad brzegiem błękitnego/lazurowego jeziorka leżał kiedyś taki słupek. Gdy powróciłem tam kilka miesięcy później, słupka już nie było. Ciekawe, kto go sobie pożyczył...Skomentuj zdjęcie |
1 / 78sƒ / 11.4ISO 8020mm
0 pobrań 134 odsłony 6 średnia ocen Poprzednie i następne zdjęcia polskup Obiekty widoczne na zdjęciu Błękitne Jeziorko więcej zdjęć (30) Atrakcja turystyczna Dawniej: Blauer See Błękitne Jeziorko - położone w Rudawskim Parku Krajobrazowym, na terenie wsi Wieściszowice (gmina Marciszów) na wysokości 635 m n.p.m. zwane także czasami Lazurowym, powstało na terenie dawnego wyrobiska „Nowe Szczęście”. Swój kolor zawdzięcza związkom miedzi. W przeciwieństwie do Purpurowego, jego woda jest czysta i pozbawiona siarkowego zapachu. W zależności od warunków pogodowych woda w Błękitnym Jeziorku przybiera różne odcienie. Akwen jest długi na 150 m, a średnica w najszerszym miejscu wynosi ok. 50 m. Jeziorko jest bardzo głębokie. Lejowate wyrobisko ma ponad 20 m głębokości. (fantom) Kolorowe Jeziorka więcej zdjęć (31) Atrakcja turystyczna Kolorowe jeziorka w Rudawach Janowickich to cztery stawy u podnóża Wielkiej Kopy (871 m n.p.m.), powstałe w miejscu wyrobisk dawnych niemieckich kopalni, z których największa i najstarsza (z 1785 roku), usytuowana na terenie Purpurowego Jeziorka, nosiła nazwę Hoffnung. Pozostałe kopalnie nosiły nazwy: Neues Glück (1793 – teren Błękitnego Jeziorka) i Gustav Grube (1796 – teren Zielonego Stawku). W kopalniach wydobywano w latach 1785-1925 piryt, przerabiany na kwas siarkowy w Płoszowie. Stawy znajdują się na różnych wysokościach. Zielone Jeziorko leży na wysokości ok. 555 m n.p., Purpurowe Jeziorko (Czerwone Jeziorko) leży na wysokości ok. 560 m n.p.m., Błękitne Jeziorko (zwane też Szmaragdowym, Niebieskim lub Lazurowym) 635 m n.p.m., a najwyżej położony Zielony Stawek (Czarne Jeziorko) na ok. 730 m n.p.m., jest on najmniejszy i okresowo wysycha. Okolica Kolorowych jeziorek zbudowana jest ze skał metamorficznych, należących do wschodniej osłony granitu karkonoskiego – amfibolitów, łupków aktynolitowych, serycytowo-chlorytowych, serycytowo-chlorytowo-kwarcowych, kwarcowo-albitowo-chlorytowych i innych. Swój kolor Purpurowe Jeziorko zawdzięcza składowi chemicznemu ścian i dna wyrobiska, które obfitują w związki miedzi i żelaza, przede wszystkim piryt. Piryt występuje tu w łupkach serycytowo-chlorytowych, a jego zawartość dochodzi do 10-12%. Woda w Purpurowym Jeziorku jest roztworem kwasu siarkowego o pH=3. Poza pirytem występują tu również pirotyn, chalkopiryt, miedź rodzima, sfaleryt, galena, boulangeryt, jamesonit, bournonit, chalkozyn, tetraedryt, limonit, syderyt a z minerałów skałotwórczych: kalcyt, dolomit, wezuwian, zoizyt, pistacyt, talk, fluoryt, ilmenit, tytanit. Kolor wody w pozostałych jeziorkach determinują związki miedzi, a nie siarki. Woda w nich jest zdecydowanie czystsza, bez zapachu, czasami bywa bezbarwna. Przez teren przyległy do jeziorek biegnie szlak turystyczny z Wieściszowic na Wielką Kopę oraz niebiesko znakowana trasa rowerowa. Planowane jest utworzenie na tym terenie rezerwatu przyrody nieożywionej. Poniżej Purpurowego Jeziorka znajduje się zagłębienie, w którym często również jest woda. Od Purpurowego Jeziorka oddziela je kilkunastometrowy pas skałek z jaskinią, nazywane ono bywa Żółtym Jeziorkiem. Przy najniższym jeziorku znajduje się duży parking. Ze względu na sporej głębokości wyrobisko i zabezpieczenia wyłącznie z żerdzi lub ich brak, nie jest to miejsce polecane na rodzinne wyjazdy z dziećmi. Info za [ Wikipedia] Rudawy Janowickie więcej zdjęć (22) Dawniej: Landeshuter Kamm Rudawy Janowickie (niem. Landeshuter Kamm) – pasmo górskie położone we wschodniej części Sudetów Zachodnich, zajmujące powierzchnię prawie 90 km². Rudawy Janowickie po wojnie do roku 1947 nosiły nazwę Góry Łomnickie. Na północy, od Gór Kaczawskich, oddziela je przełomowa dolina Bobru. Od zachodu graniczą z Kotliną Jeleniogórską, od wschodu z Kotliną Kamiennogórską, a od południa, poprzez Przełęcz Kowarską, z Lasockim Grzbietem w Karkonoszach. Główny grzbiet ciągnie się z południowego zachodu na północny wschód. Odchodzą od niego boczne grzbiety. Na południu, od Bobrzaka odchodzi ku południowemu wschodowi długi grzbiet z Wilkowyją i Jaworową, kończący się w rejonie dolnej części Pisarzowic. W środkowej części, od masywu Skalnika odchodzi grzbiet ku zachodowi, ze Średnicą i Brzeźnikiem, kończący się na północ od Kowar. Od niego z kolei odchodzi odgałęzienie ku północy z Płonicą i Mężykową, oddzielające Strużnicę od Gruszkowa i kończące się w rejonie Karpnik. Od masywu Skalnika odchodzi też grzbiet ku południowemu wschodowi z Jagodą, dochodzący do górnej części Pisarzowic. Na północy, od Dziczej Góry również odchodzą dwa grzbiety. Grzbiet południowo-wschodni kulminuje rozległym masywem Wielkiej Kopy, od której odchodzą w różnych kierunkach podrzędne ramiona, natomiast grzbiet północno-zachodni biegnie przez Świnią Górę, Lwią Górę i Jańską Górę (Janowicki Grzbiet), a jego zachodnia część, za Przeł. Karpnicką nosi nazwę Gór Sokolich. Wreszcie od Wołka odchodzi szereg grzbietów ku północnemu zachodowi, północy i północnemu wschodowi, m.in. Zamkowy Grzbiet i Hutniczy Grzbiet. Na zachodzie, na granicy z Kotliną Jeleniogórską znajduje się odosobniony masyw Mrowca. Północno-zachodnia część Rudaw Janowickich nosi nazwę Gór Sokolich, natomiast zachodnia – Wzgórz Karpnickich. Najwyższy szczyt – Skalnik (945 m n.p.m.). W Rudawach Janowickich występuje duża ilość skałek, zbudowanych przede wszystkim z granitu, ale też z gnejsów, amfibolitów, zlepieńców. Źródło: |