Zakład leczniczy im. dr Zygmunta Czopa, wiąże się z  Jaworzem jako miejscem o walorach leczniczych, a tradycje te  sięgają roku 1840.

Pierwszymi lekarzami uzdrowiska byli Maurycy Schorr, Michał Kaufman, później Zygmunt Czop, któremu Jaworze zawdzięczało wzrost popularności, a pod jego mianem prowadzone były także później przez Jerzego Czopa (syna Zygmunta) wille i pensjonaty o charakterze leczniczo-uzdrowiskowym. 

Po zakończeniu I Wojny Światowej Zygmunt Czop nabył część budynków i urządzeń zdrojowych, organizując zakład przyrodoleczniczy. W okresie międzywojennym do spopularyzowania Jaworza przyczyniła się Maria Dąbrowska, która po śmierci męża przybyła tu szukać ukojenia. Jej artykuły publikowane w prasie warszawskiej przyciągnęły liczne rzesze gości. W ówczesnym środowisku artystycznym wytworzyła się maniera na spędzanie lata w Jaworzu. Pojawiały się takie sławy jak: Wincenty Pol, Maria Konopnicka, Julian Tuwim, Jan Parandowski czy Melchior Wańkowicz. Pobyt dawał im nie tylko wytchnienie i regeneracje nadwerężonego zdrowia, ale także inspirował twórczo. Stąd obecność opisów piękna beskidzkiego krajobrazu w „Nocach i dniach” Marii Dąbrowskiej czy fragmentów „Ziela na kraterze” Melchiora Wańkowicza, w których przedstawiał reguły obowiązujące podczas kuracji w jaworzańskim sanatorium.

Obecnie w tym miejscu siedzibę ma Ośrodek Fizjoterapii i Rehabilitacji,